Tehran- IRNA- When he arrived at the scene, he could not believe that he was witnessing the ruins of the house where his brother, his two children, and his wife had lived until a few hours ago. He talks about a night when, in utter disbelief, the hands of cowards deprived a mother of her husband and two children.
According to an IRNA reporter, they were residents of a ten-story building in Shahid Chamran town. Alireza Zeinali, while hugging his daughters Ima and Hida, went to meet his martyrdom under the rubble left by the severe attacks of the Zionist enemy on Friday morning (June 13).
It is painful for him to talk about the night of the incident. When he learned about the incident, an hour or so had passed since it had happened. They are originally from Tafreshi and by the time they reached Tehran, it was 7 o'clock and he says: "When I arrived, I saw complete ruins. Their house was completely destroyed. My brother was in the living room with his two children and his wife was in another part of the house. They were clearing the rubble when I arrived at the scene.”
It took 24 hours or more to remove the rubble and pull out the lifeless bodies of Alireza and his two children. Around noon that day, the eldest daughter, Ima, was pulled out of the mud and rubble, and in the evening of the day of the accident, the brother, and in the afternoon, the lifeless body of the youngest daughter, Hida, was pulled out from under the mud and rubble.
Alireza and his two daughters were buried in Tafresh and the Martyrs’ Plot of this city on Tuesday last week (June 17), and it is difficult for the brother to talk about the loss of three loved ones who have traveled. But he continues to talk and talks about his brother, whom he calls an elite.

My brother was an elite and kind. He got a 20 on all his grades until his high school diploma, and he was also an excellent student at Isfahan University of Technology. He got a master’s degree in chemistry at the university and was hired in Parchin. I can’t believe I don’t have my brother anymore.

On the night of the accident, I talked to my brother and asked him to come to Tafresh to be safe; but he didn't think it was dangerous at all and he just told me to sell the car I had that belonged to my brother and...
Alireza was supposed to go to Varamin on the morning of the accident with his wife and two children who...
His brother says: When I imagine the scene of my brother and his daughters being pulled out of the rubble, my life becomes hell for me. "I can't believe it at all. ... Not at all....
We asked him about the condition of his brother's wife and he said: She had a back injury and now they are in better condition.
Martyr Alireza Zeinali's brother talks about the legal procedures being carried out at the Martyr's Foundation and adds: It was a huge disaster and it is still unimaginable to me what happened. The loved ones we lost. There are many who lost their loved ones in these accidents.
Alireza Zeinali and his two children, among the martyrs of the Zionist enemy attacks on June 13, are no longer with us, and so are the many families who fell victim to the attacks of the occupying regime.
Isfahan University of Technology had also previously expressed condolences for the martyrdom of two of its graduates, Mohammadreza Zakarian and Alireza Zeinali, along with their family members, during the Zionist regime's attack on Tehran on the morning of 23 Khordad 1404.

تهران- ایرنا- وقتی به محل رسید، اصلا باورش نمی‌شد شاهد ویرانه‌های خانه‌ای است که تا چند ساعت قبل، برادرش همراه دو فرزند و همسرش در آن زندگی می‌کرده‌اند. از شبی سخن می‌گوید که در نهایت ناباوری، دست نامردان، مادری را از وجود همسر و دو فرزندش محروم کرد.
به گزارش خبرنگار ایرنا، ساکن ساختمان ده‌طبقه‌ای در شهرک شهید چمران بودند. علیرضا زینلی در حالی که دخترانش ایما و هیدا را بغل گرفته بود، زیر آوار جا مانده از حملات سخت دشمن صهیونی بامداد جمعه (۲۳ خرداد) شهادت را به استقبال رفت.
برایش دردناک است سخن گفتن از شب حادثه. موقعی از حادثه خبردار می‌شود که یک ساعت و اندی از وقوع آن گذشته است. آنها اصالتا تفرشی هستند و تا خود را به تهران برساند ساعت به ۷ رسیده است و می‌گوید: «وقتی رسیدم کلا ویرانه دیدم. خانه‌شان کاملا تخریب شده بود. برادرم با دو فرزندش در پذیرایی بود و همسرش در مکانی دیگر از خانه. در حال آواربرداری بودند که به محل رسیدم.»
تا آوارها را بردارند و بدن بی‌جان علیرضا و دو فرزندش را از زیرشان بیرون بکشند ۲۴ ساعتی و شاید هم بیشتر زمان برد. حوالی ظهر همان روز دختر بزرگ ایما، غروب روز حادثه، برادر و بعد از ظهرش هم بدن بی‌جان دختر کوچک خانواده، هیدا از زیر تله‌های خاک و آوار بیرون کشیده شد.
علیرضا همراه دو دخترش سه‌شنبه هفته گذشته (۲۷ خرداد) در تفرش و در قطعه شهدای این شهر به خاک سپرده شدند و برای برادر سخت است از فقدان سه عزیز سفر کرده سخن بگوید. اما به گفت و گو ادامه می‌دهد و از برادرش که او را نخبه می‌خواند می‌گوید.

برادرم نخبه بود و مهربان. تا دیپلم، تمام نمراتش ۲۰ و در دانشگاه صنعتی اصفهان هم دانشجوی ممتازی بود. در دانشگاه فوق لیسانس شیمی گرفت و استخدام پارچین شد. اصلا باورم نمی‌شود دیگر برادرم را ندارم.



در شب حادثه با برادرم صحبت کردم و از او خواستم به تفرش بیایند تا در امان باشند؛ اما اصلا احتمال خطر نمی‌داد و به من فقط گفت خودرویی که در اختیارم بود و متعلق به برادرم، بفروشم و ... .
علیرضا قرار بود صبح روز حادثه به ورامین برود به همراه همسر و دو فرزندش که ... .
برادرش می‌گوید: وقتی صحنه از زیر آوار کشیدن برادرم و دخترانش را تصور می‌کنم زندگی برایم جهنم می‌شود. «اصلا نمی‌توانم باور کنم. ... اصلا....
از او در مورد وضعیت همسر برادرش پرسیدیم که گفت: از ناحیه کمر آسیب دیده بود و اکنون در شرایط بهتری قرار دارند.
برادر شهید علیرضا زینلی، از طی شدن مراحل قانونی اقدامات در بنیاد شهید می‌گوید و این را اضافه می‌کند: فاجعه عظیمی بود و هنوز هم برایم غیر قابل تصور است اتفاقاتی که افتاد. عزیزانی که از دست دادیم. خیلی‌ها هستند که عزیزانشان را در این حادثه‌ها از دست دادند.
علیرضا زینلی و دو فرزندش از جمله شهدای حملات دشمن صهیونی در روز ۲۳ خرداد، دیگر در میان ما نیستند و چه بسیار خانواده‌هایی که قربانی حملات رژیم اشغالگری شدند.
دانشگاه صنعتی اصفهان نیز شهادت دو تن از دانش‌آموختگان این دانشگاه به نام‌های محمدرضا ذاکریان و علیرضا زینلی به همراه اعضای خانواده‌شان در جریان حمله بامداد بیست‌وسوم خرداد ۱۴۰۴ رژیم صهیونیستی به تهران را پیش از این تسلیت گفته بود.