Martyr "Fareshte Bagheri (Afshardi)", the daughter of Lieutenant General "Martyr Mohammad Bagheri", Chief of Staff of the Armed Forces of our country, who worked as a reporter for the cultural group at the Holy Defense News Agency in the field of promoting the culture of sacrifice and martyrdom, joined her martyr uncle along with her parents in the early morning attack by the Zionist regime on Friday, June 13.
According to ISNA, Hamshahri Online wrote: Martyr "Fareshte Bagheri (Afshardi)" was born on December 6, 1997 and graduated from the Department of Communications at Allameh Tabatabaei University. She began her media career at the Holy Defense News Agency in 2019. With her intelligence and intelligence, drawn from her family background, and with exemplary zeal and fanaticism, she climbed the steps of advancement and appeared influential in the field of promoting the pure culture of sacrifice and martyrdom. Shahideh Bagheri, following the brutal attack of the infamous Zionist regime, achieved her heart's desire, namely martyrdom, at the age of 28, and joined her martyr uncle, General Hassan Bagheri, along with her parents. In the following, Fereshteh Hajizadeh, the secretary of the Defense Press Service, tells us about her years of cooperation with this martyred journalist and her lifestyle.
Are you really the daughter of Major General Bagheri?
Fereshteh joined this group as a journalist in 2019. At first, our cooperation was indirect, but then, when I was the secretary in the cultural and virtual department, I got in touch with her directly. At first, we did not know that she was the daughter of Major General Bagheri, because she herself was not willing to disclose this and did not want her job to be attributed to her father. Fereshteh was an oppressed and simple-minded noblewoman who even traveled by subway. Despite being the daughter of a noblewoman, she never used her family's income. She was educated in journalism and adhered to professional principles. Once, she was not given time to interview an official. I jokingly said, “Tell him you are the daughter of Major General Bagheri, he will definitely come for an interview immediately.” But he firmly replied, “Even if I wait outside his room door day and night, I will not say that.” While some people use such connections to facilitate their work, he did not do it even once.
Fereshteh was worthy of martyrdom
She was a dynamic and hardworking journalist. While most journalists avoided doing urgent and field reports due to the hardships of the work, she always volunteered for such missions, without any complaints. She especially insisted on being present to cover the funerals of martyrs. Once, during the Ascension of the Martyrs, she told me, “I wish I could one day become a martyr like my uncle.” At that moment, I was surprised and said, “What kind of martyrdom is this in these conditions of peace?” He replied right there: “I have read all my uncle’s books and manuscripts. I have also studied the memoirs of other martyrs and I think about martyrdom every moment.” Fereshteh not only thought about martyrdom, but he believed in it with all his heart. Perhaps that was why, among the crowd of people, he was the one who was martyred with such dignity alongside his parents. Fereshteh was a different person in her seventies and certainly deserved this high position, although it is difficult for us colleagues to accept her loss.
He wished to go to Gaza
When Sayyed Hassan Nasrallah’s martyrdom was announced, he was the most affected of all of us. He would not even allow us to publish the news and said, “Wait, maybe it will be denied!” He did not want to believe it and wished to go to Gaza to help the oppressed people of Palestine and Lebanon.
Sensitive to the treasury
His family upbringing had made him very sensitive to the treasury. He adhered to strict working hours. She never used the agency’s facilities for personal work, she never made private phone calls to the office line. Our official working hours were until 4:00 PM, but if she had to stay in the office after that for personal reasons, she would definitely clock out and then come back. When we asked her why, she would say, “This wait is for my personal work and has nothing to do with the agency’s work, so it shouldn’t be counted as overtime.”
She didn’t discriminate against her colleagues | This girl was really strange!
Whenever an order was issued regarding overtime, work closures, or increased workload, she would insist that there should be no discrimination between her and her other colleagues and that she should be subject to the regulations like everyone else, while she could have used her father’s position to facilitate the situation. But she was not at all partial and was even sensitive to anyone saying to her, “You are Major General Bagheri’s daughter!” She always said, “If there is going to be an adjustment, it should include me and there should be no difference between me and others.”
Professional but unpretentious
Unlike many journalists who are sensitive about others entering their field of work, she was not upset if she saw someone attending a meeting related to her department. Another of her outstanding characteristics was that she never said "no" to the service secretary. Even if it was outside her area of responsibility, she accepted it without protest. Sometimes we would joke with our colleagues: "This girl is really strange! How is it possible that she is the daughter of a major general and is so unpretentious, simple, and unassuming in one of the most difficult jobs, namely field journalism?" When we joked: "You will become the CEO of the news agency one day!" she would firmly answer: "Never!"
Fereshte's lifestyle was exemplary!
In these 6 years, we had a very close relationship, but I never once heard her gossip about anyone or make negative comments about officials. She always said: "Children, don't judge! We don't know everything. There is a tomorrow when we will have to answer to God." Before, when we compared her to other nobles, we were more surprised. But now we have realized that she was an intelligent girl and had chosen the right path. Fereshte's family upbringing should really be a model. She had special respect for her parents and was a valuable role model for us. She lived a simple life without a driver or a private car. Despite her father's high position, her family did not allow her to deviate from the right path. I hope that He will make us lawful.
End of message

شهیده «فرشته باقری (افشردی)» فرزند سردار سپهبد شهید «محمدباقری» رئیس ستادکل نیروهای مسلح کشورمان که به‌عنوان خبرنگار گروه فرهنگی در خبرگزاری دفاع‌مقدس، در عرصه ترویج فرهنگ ایثار و شهادت فعالیت می‌کرد، در حمله سحرگاه جمعه ۲۳ خرداد توسط رژیم صهیونیستی، همراه با پدر و مادرش به عموی شهیدش پیوست.
به گزارش ایسنا، همشهری آنلاین نوشت: شهیده «فرشته باقری (افشردی)» متولد ۱۶ آذر ۱۳۷۶ و فارغ‌التحصیل رشته ارتباطات از دانشگاه علامه طباطبایی بود که فعالیت رسانه‌ای خود را از سال ۱۳۹۸ در خبرگزاری دفاع‌مقدس آغاز کرد. او با هوش و ذکاوتی سرشار، برگرفته از پیشینه‌ خانوادگی‌اش و با غیرت و تعصبی مثال‌زدنی پله‌های ترقی را طی کرد و در حوزه ترویج فرهنگ ناب ایثار و شهادت تأثیرگذار ظاهر شد. شهیده باقری، درپی حمله وحشیانه‌ رژیم منحوس صهیونی و در ۲۸ سالگی به آرزوی قلبی‌اش یعنی شهادت رسید و همراه با پدر و مادرش به عموی شهیدش سردار «حسن باقری» پیوست. در ادامه فرشته حاجی‌زاده، دبیر سرویس دفاع‌پرس از سال‌ها همکاری با این خبرنگار شهید و سبک زندگی او برایمان روایت می‌کند.
واقعا دختر سرلشکر باقری هستی؟
فرشته از سال ۹۸ به‌عنوان خبرنگار به این مجموعه پیوست. ابتدا همکاری ما غیرمستقیم بود، اما بعد زمانی که در بخش فرهنگی و مجازی دبیر بودم با او ارتباط مستقیم پیدا کردم. اوایل نمی‌دانستیم دختر سرلشکر باقری است، چون خودش تمایلی به افشای این موضوع نداشت و نمی‌خواست شغل او به پدرش منتسب شود. فرشته آقازاده‌ای مظلوم و ساده‌زیست بود که حتی با مترو تردد می‌کرد. با وجود اینکه دختر یک آقازاده بود، هرگز از رانت خانوادگی‌اش استفاده نکرد. تحصیلکرده روزنامه‌نگاری بود و به اصول حرفه‌ای پایبند. یک‌بار برای مصاحبه با یک مسئول، به او وقت نمی‌دادند. به شوخی گفتم: «به او بگو دختر سرلشکر باقری هستی، مطمئناً فوری برای مصاحبه حاضر می‌شود.» اما با قاطعیت پاسخ داد: «حتی اگر شبانه‌روز پشت در اتاقش منتظر بمانم، این حرف را نمی‌زنم.» درحالی‌که برخی برای تسهیل کارشان از چنین ارتباطاتی استفاده می‌کنند، او حتی یک‌بار هم این کار را نکرد.
فرشته لایق شهادت بود
خبرنگاری پویا و پرتلاش بود. درحالی‌که اغلب خبرنگاران به‌دلیل سختی‌های کار، از انجام گزارش‌های فوری و میدانی اجتناب می‌کردند، او همیشه داوطلب اینگونه مأموریت‌ها بود، بدون هیچ شکایتی. به‌ویژه اصرار داشت در پوشش خبری تشییع پیکر شهدا حضور داشته باشد. یک‌بار در معراج‌الشهدا به من گفت: «کاش روزی مثل عمویم شهید شوم.» در آن لحظه تعجب کردم و گفتم: «در این شرایط صلح، چه شهادتی؟» همانجا جواب داد: «تمام کتاب‌ها و دستنوشته‌های عمویم را خوانده‌ام. خاطرات شهدای دیگر را هم مطالعه کرده‌ام و لحظه به لحظه به شهادت فکر می‌کنم.» فرشته نه‌تنها به شهادت فکر می‌کرد، بلکه به آن باور قلبی داشت. شاید به همین دلیل بود که در میان انبوه مردم، او بود که چنین باعزت در کنار پدر و مادرش به شهادت رسید. فرشته یک دهه‌هفتادی متفاوت بود و قطعاً لیاقت این مقام والا را داشت، هرچند پذیرفتن فقدانش برای ما همکاران دشوار است.
آرزو داشت به غزه برود
زمان اعلام شهادت سیدحسن نصرالله از همه ما بیشتر متأثر شده بود. حتی اجازه نمی‌داد خبر را منتشر کنیم و می‌گفت صبر کنید، شاید تکذیب شود! نمی‌خواست باور کند و آرزو می‌کرد به غزه برود تا به مردم مظلوم فلسطین و لبنان کمک کند.
حساس به بیت‌المال
تربیت خانوادگی‌اش باعث شده بود به بیت‌المال بسیار حساس باشد. به ساعت کاری سخت پایبند بود. هرگز از امکانات خبرگزاری برای کارهای شخصی استفاده نمی‌کرد، تماس تلفنی خصوصی با خط اداره نداشت. ساعت رسمی کار ما تا ۱۶ بود، اما اگر پس از آن مجبور می‌شد به‌دلیل شخصی در دفتر بماند، حتماً ساعت می‌زد و سپس برمی‌گشت. وقتی علت را می‌پرسیدیم، می‌گفت: «این انتظار برای کار شخصی من است و ربطی به‌کار خبرگزاری ندارد، پس نباید به‌عنوان اضافه‌کاری محاسبه شود.»
قائل به تبعیض با همکاران نبود | این دختر واقعاً عجیب بود!
هرگاه دستورالعملی مبنی بر اضافه‌کاری، تعطیل کاری یا افزایش حجم کار صادر داده می‌شد، خودش تأکید می‌کرد که بین او و دیگر همکارانش تبعیضی قائل نشوند و مانند بقیه تابع مقررات باشد، درحالی‌که می‌توانست از موقعیت پدرش برای تسهیل شرایط استفاده کند. اما او اصلاً اهل پارتی‌بازی نبود و حتی حساس بود که کسی به او نگوید: «تو دختر سرلشکر باقری هستی!» همیشه می‌گفت: «اگر قرار است تعدیلی صورت گیرد، باید شامل حال من هم بشود و نباید فرقی بین من و دیگران باشد.»
حرفه‌ای اما بی ادعا
برخلاف بسیاری از خبرنگاران که نسبت به ورود دیگران به حوزه کاری‌شان حساسند، او اگر می‌دید کسی در نشست مربوط به بخش او شرکت کرده، ناراحت نمی‌شد. یکی دیگر از ویژگی‌های بارزش این بود که هیچ‌گاه به دبیر سرویس «نه» نمی‌گفت. حتی اگر کاری خارج از حوزه مسئولیتش بود، بدون اعتراض آن را می‌پذیرفت. گاهی با همکارانمان به شوخی می‌گفتیم: «این دختر واقعاً عجیب است! چطور ممکن است دختر یک سرلشکر باشد و اینگونه بی‌ادعا، ساده و بی‌آلایش، در یکی از سخت‌ترین مشاغل، یعنی خبرنگاری میدانی، فعالیت کند؟» وقتی به شوخی می‌گفتیم: «تو روزی مدیرعامل خبرگزاری می‌شوی!» با قاطعیت پاسخ می‌داد: «هرگز!»
سبک زندگی فرشته الگو بود!
در این ۶ سال، رابطه بسیار صمیمی داشتیم، اما حتی یک‌بار هم نشنیدم از کسی غیبت کند یا درباره مسئولان اظهارنظر منفی داشته باشد. همیشه می‌گفت: «بچه‌ها، قضاوت نکنید! ما همه‌چیز را نمی‌دانیم. فردایی هست که باید پاسخگوی خدا باشیم.» پیش از این، وقتی او را با دیگر آقازاده‌ها مقایسه می‌کردیم، تعجب‌مان بیشتر می‌شد. اما حالا فهمیده‌ایم که او دختری فهیم بود و راه درست را انتخاب کرده بود. واقعا تربیت خانوادگی فرشته باید الگو باشد. به پدر و مادرش احترام ویژه‌ای می‌گذاشت و برای ما الگویی ارزشمند بود. بدون راننده و ماشین شخصی، ساده زندگی می‌کرد. خانواده‌اش باوجود جایگاه بالای پدرش، اجازه ندادند او از مسیر درست خارج شود. امیدوارم ما را حلال کند.
انتهای پیام