Zahra Zakarian Amiri
7 months old.
On June 12, 2025 (23 Khordad 1404), her life was cut short when an Israeli airstrike hit her family’s residential building in Tehran.
She was killed along with her father, Mohammad Reza Zakarian Amiri, and her 5-year-old sister, Fatemeh. They died together in their home. No warning. No protection. Just the silence after the explosion.

Zahra never had a chance to grow up. She never chose a side. Her only identity was that of a girl, a baby, and a soul full of potential. And now, she is one of the youngest victims of a war that shattered homes as easily as borders.

We say her name. We remember her story. We honor her life.

زهرا ذاکریان امیری
۷ ماهه.
در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۵ (۲۳ خرداد ۱۴۰۴)، زندگی او زمانی که حمله هوایی اسرائیل به ساختمان مسکونی خانواده‌اش در تهران اصابت کرد، کوتاه شد.
او همراه با پدرش، محمدرضا ذاکریان امیری، و خواهر ۵ ساله‌اش فاطمه کشته شد. آنها با هم در خانه جان باختند. بدون هشدار. بدون محافظت. فقط سکوت پس از انفجار.

زهرا هرگز فرصت بزرگ شدن را نداشت. او هرگز طرفی را انتخاب نکرد. تنها هویت او دختر بودن، نوزاد بودن، و روحی پر از پتانسیل بود. و اکنون، او یکی از جوان‌ترین قربانیان جنگی است که خانه‌ها را به همان سادگی مرزها در هم شکست.

ما نام او را می‌گوییم. ما داستان او را به یاد می‌آوریم. ما زندگی او را گرامی می‌داریم.