The Zionist entity committed a massacre in Najafabad, Isfahan province, which resulted in the martyrdom of two families, including a pregnant woman, after targeting two civilian cars.

الك،،يان الصه،،يوني يرتكب مج،،زرة في نجف آباد بمحافظة أصفهان، أسفرت عن است،،شهاد عائلتين، بينهم امرأة حامل، وذلك بعد استهداف سيارتين مدنيتين

Akbar Salehi, Deputy Head of Security and Law Enforcement of the Isfahan Governorate, stated: In this brutal crime that occurred last night, a pregnant woman who was only two weeks away from giving birth to her child, along with her husband, were burned to death by the child-killing Zionist regime on the way from Khomeini Shahr to Najafabad. He added: In this horrific crime, the child-killing and criminal Zionist regime unjustly and innocently martyred seven Iranian citizens, including two women, two men, two children aged 10 and 13, and an eight-month-old fetus. Citing the Isfahan Governorate Public Relations, the Deputy Head of Security and Law Enforcement of the Isfahan Governorate stated: During their aggressions against Tehran, the Zionists have repeatedly claimed that they are targeting military areas, and in fact, they have attacked people's homes, and this time, two Pride cars.

اکبر صالحی، معاون امنیتی انتظامی استانداری اصفهان اظهار کرد: در این جنایت ددمنشانه که شب گذشته اتفاق افتاد، زن بارداری که تنها دو هفته تا تولد فرزندش فاصله داشت، همراه با همسرش در مسیر خمینی‌شهر به نجف‌آباد در آتش رژیم کودک کش صهیونیستی سوختند. وی افزود: رژیم کودک‌کش و جنایتکار صهیونیستی در این جنایت وحشتناک خود هفت تن از شهروندان ایرانی شامل دو زن، دو مرد، دو کودک ۱۰ و ۱۳ ساله و یک جنین هشت ماهه را مظلومانه و بیگناه به شهادت رساند. به نقل از روابط عمومی استانداری اصفهان، معاون امنیتی انتظامی استانداری اصفهان بیان کرد: صهیونیست‌ها در جریان تجاوزهای خود به تهران بارها مدعی شده‌اند که مناطق نظامی را هدف می‌گیرند و در عمل به خانه‌های مردم و این بار به دو خودرو پراید حمله کرده‌اند.

Simultaneously with the brutal attack of the Zionist regime on areas on the Najafabad-Isfahan road on Tuesday, June 17, Muslim Taati, one of the city's security forces, was martyred along with his family; his wife was pregnant and was martyred along with her eight-month-old fetus.

همزمان با حمله وحشیانه رژیم غاصب صهیونیستی به مناطقی در سمت جاده نجف آباد اصفهان در روز سه‌شنبه ۲۷ خردادماه، مسلم طاعتی یکی از نیروهای خدوم شهر به همراه خانواده‌اش به شهادت رسید؛ همسر وی باردار بود که به همراه جنین هشت ماهه به شهادت رسید.

According to ShahrAraNews, Akbar Salehi, Deputy Security and Police Commissioner of Isfahan Governorate, stated: In this brutal crime that occurred last night, a pregnant woman who was only two weeks away from giving birth to her child, along with her husband, were burned to death by the child-killing Zionist regime on the way from Khomeini Shahr to Najafabad. He added: In this horrific crime, the child-killing and criminal Zionist regime unjustly and innocently martyred seven Iranian citizens, including two women, two men, two children aged 10 and 13, and an eight-month-old fetus. The Deputy Security and Police Commissioner of Isfahan Governorate stated: During their aggression against Tehran, the Zionists have repeatedly claimed that they are targeting military areas, and in fact, they have attacked people's homes and this time, two Pride cars. Source: ISNA

به گزارش شهرآرانیوز، اکبر صالحی، معاون امنیتی انتظامی استانداری اصفهان اظهار کرد: در این جنایت ددمنشانه که شب گذشته اتفاق افتاد، زن بارداری که تنها دو هفته تا تولد فرزندش فاصله داشت، همراه با همسرش در مسیر خمینی‌شهر به نجف‌آباد در آتش رژیم کودک کش صهیونیستی سوختند. وی افزود: رژیم کودک‌کش و جنایتکار صهیونیستی در این جنایت وحشتناک خود هفت تن از شهروندان ایرانی شامل دو زن، دو مرد، دو کودک ۱۰ و ۱۳ ساله و یک جنین هشت ماهه را مظلومانه و بیگناه به شهادت رساند. معاون امنیتی انتظامی استانداری اصفهان بیان کرد: صهیونیست‌ها در جریان تجاوز‌های خود به تهران بار‌ها مدعی شده‌اند که مناطق نظامی را هدف می‌گیرند و در عمل به خانه‌های مردم و این بار به دو خودرو پراید حمله کرده‌اند. منبع: ایسنا

Members of 2 families martyred in the Zionist regime's attack on Isfahan/A pregnant woman is among the martyrs members of two families in an attack on the city of Najafabad, Isfahan, by targeting two private vehicles. According to Khabar Online News Agency, the criminal Zionist regime, in its brutal aggression against the city of Najafabad, Isfahan, martyred members of two families by targeting two private vehicles. According to Tasnim, in this brutal crime, a pregnant woman, who was only two weeks away from giving birth to her child, was burned alive along with her husband on the way from Khomeini Shahr to Najafabad by the child-killing Zionist regime.

شهادت اعضای ۲ خانواده در حمله رژیم صهیونیستی به اصفهان/ یک زن باردار در میان شهدا وجود دارد رژیم صهیونیستی در حمله به شهر نجف آباد اصفهان با هدف قرار دادن ۲ دستگاه خودرو سواری شخصی اعضای ۲ خانواده را به شهادت رساند. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، رژیم جنایتکار صهیونیستی در تجاوز وحشیانه خود به شهر نجف آباد اصفهان با هدف قرار دادن 2 دستگاه خودرو سواری شخصی اعضای 2 خانواده را به شهادت رساند. بنا به روایت تسنیم، در این جنایت ددمنشانه زن بارداری که تنها دو هفته تا تولد فرزندش فاصله داشت، همراه با همسرش در مسیر خمینی‌شهر به نجف‌آباد در آتش رژیم کودک کش صهیونیستی سوختند. رژیم کودک‌کش و جنایتکار صهیونیستی در این جنایت وحشتناک خود هفت تن از شهروندان ایرانی شامل 2 زن، 2 مرد، 2 کودک 10 و 13 ساله و یک جنین هشت ماهه را مظلومانه و بیگناه به شهادت رساند.

Funeral of the Sharifi Martyrs in Omidiyeh County + Film With the presence of various segments of the grateful people, the holy body of the Sharifi family, who were martyred in the Zionist regime's attack, was buried in Omidiyeh County. According to the Khuzestan Provincial Broadcasting Agency, with the presence of a group of officials, families of the martyrs, veterans and various segments of the grateful people, the holy body of the martyrs Mohsen, Mojtaba, Fatemeh and Fahimeh Sharifi, who achieved the highest degree of martyrdom in the Zionist regime's attack in Isfahan, was buried in the village of Chah Salem in Omidiyeh County. In this ceremony, the participants chanted slogans of Allahu Akbar, Death to Israel and Death to America, and while condemning the crimes of the occupying regime of Quds, they supported the struggles of the defenders of Islamic Iran. Hojjatoleslam Mousavifard, the representative of the Supreme Leader in Khuzestan, said at the ceremony: The criminal Zionist regime cannot stand against the will of the Iranian people, and our armed forces will respond decisively to the crimes of this terrorist regime. Honoring the memory of the noble martyrs, he stated: The path of these precious martyrs continues, and the Iranian nation is a steadfast and brave nation, and it will give a crushing response to the aggressors of Islamic Iran.

تشییع شهیدان شریفی در شهرستان امیدیه+فیلم با حضور قشر‌های مختلف مردم قدرشناس، پیکر مطهر خانواده شهید شریفی که در حمله رژیم صهیونیستی به شهادت رسیدند، در شهرستان امیدیه تشییع شد. به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای استان خوزستان، با حضور جمعی از مسئولان، خانواده‌های معظم شاهد، ایثارگران و قشر‌های مختلف مردم قدرشناس، پیکر پاک شهیدان محسن، مجتبی، فاطمه و فهیمه شریفی که در حمله رژیم جنایتکار صهیونیستی در اصفهان به درجه رفیع شهادت نائل آمدند، در روستای چاه سالم شهرستان امیدیه تشییع شد. در این مراسم  شرکت کنندگان با سر دادن شعار‌های الله اکبر، مرگ بر اسرائیل و مرگ بر آمریکا پیکر مطهر شهیدان گرانقدر شریفی را تشییع کردند و ضمن محکومیت جنایات رژیم اشغالگر قدس، از مجاهدت‌های مدافعان ایران اسلامی حمایت کردند. حجت الاسلام و المسلمین موسوی فرد، نماینده ولی فقیه در خوزستان در این مراسم گفت: رژیم جنایت کار صهیونیستی نمی‌تواند در برابر اراده ملت ایران ایستادگی کند و نیرو‌های مسلح ما قاطعانه به جنایات این رژیم تروریستی پاسخ می‌دهند. وی با گرامیداشت یاد و خاطره شهیدان شریفی  اظهار کرد: راه این شهیدان گرانقدر ادامه دارد و ملت ایران یک ملت استوار و شجاع هستند و پاسخ کوبنده به متجاوزان به ایران اسلامی را می‌

The Etemad newspaper wrote: Najmeh was the mother of a 9-month-old fetus, waiting for a new life. She did not hold her baby in her arms and died. Now, instead of joy after the birth of her child in the hospital, her own body, with the child who was never born, her husband and a family of four with them, were escorted from the forensic medicine to the Golestan of the Martyrs of Isfahan, and life ended. Marjan Zahrani-Najmeh was the mother of a 9-month-old fetus, waiting for a new life. She did not hold her baby in her arms and died. Now, instead of joy after the birth of her child in the hospital, her own body, with the child who was never born, her husband and a family of four with them, were escorted from the forensic medicine to the Golestan of the Martyrs of Isfahan, and life ended. According to Etemad, this is war. The real face of war is death. Death even before birth. The death of life, the death of ordinary people who, because they have no shelter, take refuge somewhere but are still not safe. Najmeh and Muslim lived in Habibabad, Isfahan. The sound of war in this area had made them sick. The proximity of military areas and the airport frightened Najmeh, who was 9 months pregnant with her child. This caused them to pack their belongings and go to Chadegan (an area near Isfahan) to avoid the danger and noise of missiles and defense. They set off on Sunday morning, and on Tuesday night, on their way back home, during a missile attack, Najmeh and Mohsen were martyred along with their daughter. Najmeh lived only 29 years.  Mahlin; Like the Moon If Najmeh had not been killed in the war, she would have been hugging her daughter Mahlin in mid-July. But the war did not spare her. In 2 weeks, Najmeh, who was called Zahra, would have given birth. Her mother says that she could not pronounce her granddaughter's name correctly. That is why Mahlin's name was not born, and was written incorrectly on their death certificate. Zahra told her mother that when she was born, she would call her name so much that she would learn. But the war did not give Najmeh time to hold her daughter in her arms, nor did it give her mother time to call her granddaughter until she finally learned her name. Mahlin lived less than 36 weeks. Najmeh Karimi had a sewing diploma and was a housewife, while Muslim Taati was a municipal worker. They had been married for about 10 years. The simple life of a worker that Mahlin was supposed to make more beautiful. Out of excitement for Mahlin’s birth and fear of war, he took his family’s hand and set off for the outskirts of Isfahan so that his pregnant wife and their child would be less in danger. On Tuesday afternoon, on the way back to Isfahan, following a missile attack, they were killed along with Najmeh and Mahlin. Mohsen never had the chance to call his daughter, Mahlin, in her thirties. A Friendly Death Najmeh and Muslim had other companions. The Sharifi family; neighbors and family friends became their traveling companions. The Sharifi family, with their two teenage children, Fatemeh and Mojtaba, along with Najmeh and Muslim, were martyred at 4 pm on Tuesday, and the lives of 7 dear ones were taken at the peak of their youth. Najmeh was supposed to go home after giving birth to take care of her and her newborn. Najmeh’s bed was in the corner of the house, and the Sharifi family was ready and willing for Najmeh to go from the hospital to her friends’ house instead of her sick mother’s house. The war gave no respite to anyone. Zahra was not just my daughter Zahra was the youngest daughter of the family. A girl who took care of her elderly and sick parents, a mother and father who had seen their son’s scars 15 years ago; a scar that, when Najmeh’s mother mentions, seems not to have cooled yet, which is why the morning after their deaths, when they visit Najmeh’s mother’s house from the municipality, they do not tell their mother the news of their martyrdom. Najmeh’s siblings are the first to find out, and then her parents. In the middle of the night, the mother tells her young daughter that Najma was not just her daughter, she was her nurse. A kind nurse to her sick parents. Najma's sister will also find out the next morning. Narges says: "Zahra was a listener to everyone. Anyone who was in pain would go to Zahra. For us who lost our brother, losing my sister is a huge pain that we still don't understand." We don't know exactly what happened to them The bodies of all of them were buried after Friday prayers. Narges, Najma's sister, says they don't know exactly what happened. They learned about the incident the next morning through people who introduced themselves as people from the municipality, where Muslim worked. Muslim's family also learned about their deaths the night they were killed. Najma's brother has taken the bodies from the forensic medicine department, and nothing remains of the car that had seven young passengers. The family doesn't know much about the details of what happened to their loved ones. They do not know exactly how and why they lost their loved ones. A question that no one has answered - at least as of the time of writing this interview. They held the funeral with the help of some organizations, and the life path of Najmeh and Muslim, who had not yet understood anything about youth, has ended in the Martyrs' Cemetery of Isfahan.

روزنامه اعتماد نوشت: نجمه مادر یک جنین ۹ ماهه بود، منتظر یک ‌زندگی جدید. نوزادش را در آغوش نکشید و مرد. حالا به جای شادی بعد از به دنیا آمدن فرزندش در بیمارستان، پیکر خودش با فرزندی که هرگز ‌زاده نشد، همسرش و یک خانواده ۴ نفره همراهشان، از پزشکی قانونی تا گلستان شهدای اصفهان بدرقه شدند و زندگی تمام شد. مرجان زهرانی-نجمه مادر یک جنین ۹ ماهه بود، منتظر یک ‌زندگی جدید. نوزادش را در آغوش نکشید و مرد. حالا به جای شادی بعد از به دنیا آمدن فرزندش در بیمارستان، پیکر خودش با فرزندی که هرگز ‌زاده نشد، همسرش و یک خانواده ۴ نفره همراهشان، از پزشکی قانونی تا گلستان شهدای اصفهان بدرقه شدند و زندگی تمام شد.  به گزارش اعتماد، جنگ این است. روی واقعی جنگ مردن است. مردن حتی پیش از ‌زاده شدن. مردن زندگی، مردن مردم عادی که چون پناهگاهی ندارند به جایی پناه می‌برند اما باز هم در امان نیستند.  نجمه و مسلم در حبیب‌آباد اصفهان زندگی می‌کردند. صدای جنگ در این منطقه عاصی‌شان کرده ‌بود. نزدیکی مناطق نظامی و فرودگاه به دل نجمه که فرزندش‌ را ۹ ماهه باردار بود، ترس انداخت. همین هم‌ باعث شد وسایلشان را جمع کنند و برای دوری از خطر و سر و‌ صدای موشک و پدافند به چادگان (منطقه‌ای نزدیک اصفهان) بروند. یکشنبه صبح راهی می‌شوند و سه‌شنبه شب در راه بازگشت به خانه‌شان و در جریان حملات موشکی، نجمه و محسن، همراه دخترشان شهید  می‌شوند. نجمه تنها ۲۹ سال زندگی کرد.  ماهلین؛ مثل ماه اگر نجمه در جنگ کشته نمی‌شد، میانه تیر، دخترش ماهلین را در آغوش می‌کشید. اما جنگ امانش نداد. ۲ هفته دیگر وقت زایمان نجمه که زهرا صدایش می‌کردند، بود. مادرش می‌گوید من نمی‌توانستم اسم نوه‌ام را درست تلفظ کنم. به همین خاطر هم نام ماهلین به دنیا نیامده، روی اعلامیه مرگشان اشتباه نوشته شده است. زهرا به مادرش می‌گفت به دنیا که بیاید، آنقدر صدایش می‌کنی که یاد می‌گیری. اما جنگ مهلت نداد؛ نه به نجمه که دخترش را در آغوش بگیرد و نه به مادرش که نوه دختریش را صدا کند تا نامش را بالاخره یاد بگیرد. ماهلین کمتر از ۳۶ هفته زندگی کرد.  نجمه کریمی دیپلم خیاطی داشت و خانه‌دار بود، مسلم طاعتی هم کارگر شهرداری. حدود ۱۰ سالی از ازدواجشان می‌گذشت. زندگی ساده کارگری که قرار بود ماهلین زیباترش کند. او از شوق به دنیا آمدن ماهلین و ترس جنگ، دست خانواده‌اش را گرفت و راهی اطراف اصفهان شد تا شاید همسر باردارش و فرزندشان کمتر در خطر باشند. سه‌شنبه بعدازظهر در مسیر بازگشت به اصفهان و در پی حملات موشکی همراه با نجمه و ماهلین کشته شدند. محسن هرگز فرصت پیدا نکرد که در سی و چند سالگی دخترش را صدا کند؛ ماهلین.  یک مرگ دوستانه  نجمه و‌ مسلم، همراهان دیگری هم داشتند. خانواده شریفی؛ همسایه و از دوستان خانوادگی آنها همسفرشان شدند. خانواده شریفی با دو فرزند نوجوانشان، فاطمه و مجتبی همراه نجمه و مسلم ساعت ۴ بعدازظهر روز سه‌شنبه شهید  و زندگی از ۷ جان عزیز در اوج جوانی گرفته شد. قرار بود نجمه بعد از زایمان به خانه‌شان برود تا از او و نوزادش مراقبت کنند. تخت نجمه گوشه خانه، خانواده شریفی هم آماده و حاضر بود تا نجمه از بیمارستان به جای خانه مادر بیمارش، راهی خانه دوستانشان شود. جنگ به هیچ کدام مهلت نداد. زهرا فقط دخترم نبود زهرا دختر کوچک خانواده بود. دختری که از پدر و مادر کهنسال و بیمارش مراقبت می‌کرد، مادر و پدری که ۱۵ سال پیش داغ پسرشان را دیده بودند؛ داغی که وقتی مادر نجمه از آن یاد می‌کند گویا هنوز سرد نشده است، به همین خاطر هم صبح فردای کشته شدنشان وقتی از شهرداری به خانه مادری نجمه مراجعه می‌کنند، خبر شهادتشان را به مادر نمی‌گویند. خواهر و برادر نجمه اول خبردار می‌شوند و بعد پدر و مادرشان. مادر در میانه مویه برای دختر جوانش می‌گوید که نجمه فقط دخترم نبود، پرستارم بود. پرستار مهربان پدر و مادر بیمارش. خواهر نجمه هم صبح فردا خبردار می‌شود. نرگس می‌گوید: «زهرا برای همه گوش شنوا بود. هر کس درددلی داشت سراغ زهرا می‌رفت. برای ما که برادرمان را از دست دادیم، از دست دادن خواهرم داغ خیلی بزرگی است که هنوز درکش نکرده‌ایم.» دقیق نمی‌دانیم چه بلایی سرشان آمد جمعه بعد از نماز پیکر همه آنها به خاک سپرده شد. نرگس خواهر نجمه می‌گوید آنها دقیق نمی‌دانند چه اتفاقی افتاده است. آنها صبح فردای این اتفاق از طریق عده‌ای که خودشان را از شهرداری یعنی محل کار مسلم معرفی کردند، خبردار شده‌اند. شب کشته شدنشان هم خانواده مسلم خبر‌دار می‌شوند. برادر نجمه پیکرها را از پزشکی قانونی تحویل گرفته، چیزی از خودرویی که ۷ سرنشین جوان داشته، باقی نمانده. خانواده چیز چندانی از جزییات اتفاقی که برای عزیزانشان رخ داده، نمی‌دانند. نمی‌دانند دقیقا چطور و چرا عزیزانشان را از دست داده‌اند. پرسشی که هیچ‌کس - دست‌کم تا لحظه نوشتن این مصاحبه- به آن پاسخ نداده است. آنها با همراهی نیروهای برخی نهادها مراسم کفن و دفن را برگزار کردند و مسیر زندگی نجمه و مسلم که هنوز چیزی از جوانی نفهمیده‌ بودند، به گلزار شهدای اصفهان ختم شده است.

Video of a pregnant mother and an 8-month-old fetus who fell victim to the Israeli attack on Iran Political column: A baby who was due to be born in a week fell victim to the crimes of the Zionist barbarians. Hear the heartfelt words of the parents of this martyred couple.

فیلم مادر باردار و جنین 8 ماهه‌ ای که قربانی حمله اسرائیل به ایران شد رکنا سیاسی: نوزادی که یک هفته دیگر به دنیا می آمد، قربانی جنایات وحشی های صهیونی شد. حرف دل پدر و مادر این زوج شهید را بشنوید.

Najmeh and Muslim lived in Habibabad, Isfahan. The sound of war in this area had frightened them. The proximity of military areas and the airport frightened Najmeh, who was nine months pregnant with her child. This caused them to pack their belongings and go to the Chadegan area (near Isfahan) to avoid the danger and noise of missiles and air defenses. They set off on Sunday morning, and on Tuesday night, on their way back home, Najmeh and Mohsen were martyred along with their daughter during a missile attack. Najmeh lived only 29 years. The Etemad newspaper wrote in a report by its reporter "Marjan Zahrani": Najmeh was the mother of a nine-month-old fetus, waiting for a new life. She did not hold her baby in her arms and died. Now, instead of being happy after the birth of her child in the hospital, her own body, with the child who was never born, her husband, and a family of four with them, were escorted from the forensic medicine to the Golestan Shahdayi in Isfahan, and life ended.  Mahlin; Like the Moon If Najmeh had not been killed in the war, she would have been hugging her daughter Mahlin in mid-July. But the war did not spare her. Najmeh, who they called Zahra, was due in 2 weeks. Her mother says I could not pronounce my granddaughter's name correctly. That is why Mahlin's name was not born, it was written incorrectly on their death certificate. Zahra told her mother that when she was born, you would call her so many times that you would learn. But the war did not give Najmeh time to hug her daughter, nor did her mother to call her granddaughter so that she would finally learn her name. Mahlin lived less than 36 weeks. Najmeh Karimi had a tailoring diploma and was a housewife, Muslim Taati was a municipal worker. They had been married for about 10 years. The simple life of a worker was to be made more beautiful by Mahlin. Out of excitement for Mahlin’s birth and fear of war, he held his family’s hand and set off on a journey around Isfahan so that his pregnant wife and their child would be less in danger. On Tuesday afternoon, on their way back to Isfahan, following a missile attack, they were killed along with Najmeh and Mahlin. Mohsen never had the chance to call his daughter, Mahlin, who was in her thirties. A friendly death Najmeh and Muslim had other companions. The Sharifi family, neighbors and family friends, became their traveling companions. The Sharifi family, along with their two teenage children, Fatemeh and Mojtaba, were martyred along with Najmeh and Muslim at 4 pm on Tuesday, and the lives of seven dear lives were taken at the peak of their youth. Najmeh was supposed to go home after giving birth to take care of her and her baby. Najmeh’s bed was in the corner of the house, and the Sharifi family was ready and willing for Najmeh to go from the hospital to their friends’ house instead of to her sick mother’s house. The war gave no respite to either of them. Zahra was the youngest daughter of the family. The girl who took care of her elderly and sick parents, the mother and father who had seen their son’s scars 15 years ago; scars that, when Najmeh’s mother mentions, seem to have not yet cooled, which is why the morning after their deaths, when they visit Najmeh’s mother’s house from the municipality, they do not tell their mother about their martyrdom. Najmeh’s siblings are the first to find out, and then their parents. In the middle of the funeral, the mother tells her young daughter that Najmeh was not just her daughter, she was her nurse. A kind nurse to her sick parents. Najmeh’s sister will also find out the next morning. Narges says: “Zahra was a listener to everyone. Anyone who was in pain would go to Zahra. For us who lost our brother, losing my sister is a huge pain that we still haven’t understood.” Their bodies were all buried on Friday after prayers. Narges, Najmeh’s sister, says they don’t know exactly what happened. They learned about the incident the next morning through people who introduced themselves as people from the municipality, Moslem’s workplace. Moslem’s family also learned about their deaths the night they were killed. Najmeh’s brother took the bodies from the forensic medicine department, and nothing was left of the car that had seven young passengers. The family doesn’t know much about the details of what happened to their loved ones. They don’t know exactly how or why they lost their loved ones. A question that no one has answered – at least as of the time of writing this interview. They held the funeral ceremony with the help of some organizations, and the life path of Najmeh and Muslim, who had not yet understood anything about youth, ended in the Martyrs' Cemetery of Isfahan. Most viewed post in the last hour

نجمه و مسلم در حبيب‌آباد اصفهان زندگي مي‌كردند. صداي جنگ در اين منطقه عاصي‌شان كرده ‌بود. نزديكي مناطق نظامي و فرودگاه به دل نجمه كه فرزندش‌ را ۹ ماهه باردار بود، ترس انداخت. همين هم‌ باعث شد وسايلشان را جمع كنند و براي دوري از خطر و سر و‌ صداي موشك و پدافند به منطقه چادگان (نزديك اصفهان) بروند. يكشنبه صبح راهي مي‌شوند و سه‌شنبه شب در راه بازگشت به خانه‌شان و در جريان حملات موشكي، نجمه و محسن، همراه دخترشان شهید  مي‌شوند. نجمه تنها ۲۹ سال زندگي كرد.  روزنامه اعتماد در گزارشی به قلم خبرنگار خود " مرجان زهراني" نوشت: نجمه مادر يك جنين ۹ ماهه بود، منتظر يك ‌زندگي جديد. نوزادش را در آغوش نكشيد و مُرد. حالا به جاي شادي بعد از به دنيا آمدن فرزندش در بيمارستان، پيكر خودش با فرزندي كه هرگز ‌زاده نشد، همسرش و يك خانواده ۴ نفره همراهشان، از پزشكي قانوني تا گلستان شهداي اصفهان بدرقه شدند و زندگي تمام شد.  ماهلين؛ مثل ماه اگر نجمه در جنگ كشته نمي‌شد، ميانه تير، دخترش ماهلين را در آغوش مي‌كشيد. اما جنگ امانش نداد. ۲ هفته ديگر وقت زايمان نجمه كه زهرا صدايش مي‌كردند، بود. مادرش مي‌گويد من نمي‌توانستم اسم نوه‌ام را درست تلفظ كنم. به همين خاطر هم نام ماهلين به دنيا نيامده، روي اعلاميه مرگشان اشتباه نوشته شده است. زهرا به مادرش مي‌گفت به دنيا كه بيايد، آنقدر صدايش مي‌كني كه ياد مي‌گيري. اما جنگ مهلت نداد؛ نه به نجمه كه دخترش را در آغوش بگيرد و نه به مادرش كه نوه دختريش را صدا كند تا نامش را بالاخره ياد بگيرد. ماهلين كمتر از ۳۶ هفته زندگي كرد.   نجمه كريمي ديپلم خياطي داشت و خانه‌دار بود، مسلم طاعتي هم كارگر شهرداري. حدود ۱۰ سالي از ازدواجشان مي‌گذشت. زندگي ساده كارگري كه قرار بود ماهلين زيباترش كند. او از شوق به دنيا آمدن ماهلين و ترس جنگ، دست خانواده‌اش را گرفت و راهي اطراف اصفهان شد تا شايد همسر باردارش و فرزندشان كمتر در خطر باشند. سه‌شنبه بعدازظهر در مسير بازگشت به اصفهان و در پي حملات موشكي همراه با نجمه و ماهلين كشته شدند. محسن هرگز فرصت پيدا نكرد كه در سي و چند سالگي دخترش را صدا كند؛ ماهلين.  يك مرگ دوستانه  نجمه و‌ مسلم، همراهان ديگري هم داشتند. خانواده شريفي؛ همسايه و از دوستان خانوادگي آنها همسفرشان شدند. خانواده شريفي با دو فرزند نوجوانشان، فاطمه و مجتبي همراه نجمه و مسلم ساعت ۴ بعدازظهر روز سه‌شنبه شهید  و زندگي از ۷ جان عزيز در اوج جواني گرفته شد. قرار بود نجمه بعد از زايمان به خانه‌شان برود تا از او و نوزادش مراقبت كنند. تخت نجمه گوشه خانه، خانواده شريفي هم آماده و حاضر بود تا نجمه از بيمارستان به جاي خانه مادر بيمارش، راهي خانه دوستانشان شود. جنگ به هيچ كدام مهلت نداد. زهرا دختر كوچك خانواده بود. دختري كه از پدر و مادر كهنسال و بيمارش مراقبت مي‌كرد، مادر و پدري كه ۱۵ سال پيش داغ پسرشان را ديده بودند؛ داغي كه وقتي مادر نجمه از آن ياد مي‌كند گويا هنوز سرد نشده است، به همين خاطر هم صبح فرداي كشته شدنشان وقتي از شهرداري به خانه مادري نجمه مراجعه مي‌كنند، خبر شهادتشان را به مادر نمي‌گويند. خواهر و برادر نجمه اول خبردار مي‌شوند و بعد پدر و مادرشان. مادر در ميانه مويه براي دختر جوانش مي‌گويد كه نجمه فقط دخترم نبود، پرستارم بود. پرستار مهربان پدر و مادر بيمارش. خواهر نجمه هم صبح فردا خبردار مي‌شود. نرگس مي‌گويد: «زهرا براي همه گوش شنوا بود. هر كس درددلي داشت سراغ زهرا مي‌رفت. براي ما كه برادرمان را از دست داديم، از دست دادن خواهرم داغ خيلي بزرگي است كه هنوز دركش نكرده‌ايم.» جمعه بعد از نماز پيكر همه آنها به خاك سپرده شد. نرگس خواهر نجمه مي‌گويد آنها دقيق نمي‌دانند چه اتفاقي افتاده است. آنها صبح فرداي اين اتفاق از طريق عده‌اي كه خودشان را از شهرداري يعني محل كار مسلم معرفي كردند، خبردار شده‌اند. شب كشته شدنشان هم خانواده مسلم خبر‌دار مي‌شوند. برادر نجمه پيكرها را از پزشكي قانوني تحويل گرفته، چيزي از خودرويي كه ۷ سرنشين جوان داشته، باقي نمانده. خانواده چيز چنداني از جزييات اتفاقي كه براي عزيزانشان رخ داده، نمي‌دانند. نمي‌دانند دقيقا چطور و چرا عزيزانشان را از دست داده‌اند. پرسشي كه هيچ‌كس - دست‌كم تا لحظه نوشتن اين مصاحبه- به آن پاسخ نداده است. آنها با همراهي نيروهاي برخي نهادها مراسم كفن و دفن را برگزار كردند و مسير زندگي نجمه و مسلم كه هنوز چيزي از جواني نفهميده‌ بودند، به گلزار شهداي اصفهان ختم شده است. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

According to Rokna, following the recent Israeli missile attack that killed a number of civilians in central Iran, one of the most bitter and touching stories is about a family that was targeted on the Najafabad ring road and all of them were martyred. In this tragic incident, Fatemeh, an excellent student at one of the schools in the area, along with her father, mother, and younger brother, were directly hit by a missile in their private car, and all four of them were martyred. With tearful eyes, Fatemeh's teacher spoke about a student who was a symbol of morality, humility, and decency. She said: "The children had a birthday party for me and had prepared a cake. When the cake was distributed, Fatemeh did not eat it. When I asked her why, she said that since she did not have a share in buying it, she would not allow herself to eat it. She had such a responsible and conscientious personality.” The teacher continued by talking about moments when she was teaching a lesson on sacrifice: “After the lesson ended, I asked the children to share their thoughts on sacrifice. One of the students, Mojtaba, raised his hand and said, “Ms. Azaad, sacrifice means my father who goes to work early in the morning and works hard until night so that my sister and I have nothing to lack.” Her words and Fatima’s passing broke all of our hearts.” The school students also remembered their classmate with sadness and resentment, describing her as a humorous, kind, compassionate, and moral girl who left her future in the hands of Iran’s enemies. Finally, the school teacher, addressing the crimes of the Zionist regime, said: “We have stood by this country, our leader, and the path of truth until the end. Fatimas and her like were the future builders of this land. "We pray that this usurper regime will be destroyed and that the nations will be free from its grip. This oppression will not be forgotten."

به گزارش رکنا، در پی حمله موشکی اخیر رژیم صهیونیستی که منجر به جان‌باختن تعدادی از غیرنظامیان در مناطق مرکزی ایران شد، یکی از تلخ‌ترین و تأثرانگیزترین روایت‌ها مربوط به خانواده‌ای است که در مسیر جاده کمربندی نجف‌آباد هدف قرار گرفتند و همگی به شهادت رسیدند. در این حادثه غم‌انگیز، فاطمه، دانش‌آموز ممتاز یکی از مدارس منطقه به همراه پدر، مادر و برادر خردسالش در خودروی شخصی‌شان مورد اصابت مستقیم موشک قرار گرفتند و هر چهار نفر به شهادت رسیدند. معلم فاطمه با چشمانی اشک‌بار از دانش‌آموزی سخن گفت که نماد اخلاق، فروتنی و نجابت بود. او گفت: «بچه‌ها برایم جشن تولد گرفته بودند و کیکی تهیه کرده بودند. هنگام تقسیم کیک، فاطمه از آن نخورد. وقتی علت را پرسیدم، گفت چون در خریدش سهمی نداشته، به خودش اجازه نمی‌دهد از آن بخورد. چنین شخصیت مسئولیت‌پذیر و باوجدانی داشت.» در ادامه، معلم از لحظاتی گفت که درس فداکاری را تدریس می‌کرد: «بعد از پایان درس، از بچه‌ها خواستم نظرشان را درباره فداکاری بگویند. یکی از دانش‌آموزان، مجتبی، دستش را بالا برد و گفت: "خانم اجازه، فداکاری یعنی بابای من که صبح زود می‌رود سر کار و تا شب زحمت می‌کشد تا من و خواهرم هیچ کمبودی نداشته باشیم." حرف‌هایش و رفتن فاطمه، قلب همه ما را شکست.» دانش‌آموزان مدرسه نیز با اندوه و بغض از همکلاسی‌شان یاد کردند و او را دختری شوخ‌طبع، مهربان، دلسوز و بااخلاق توصیف کردند که آینده‌اش را به دستان دشمنان ایران سپردند. در پایان، معلم مدرسه در سخنانی خطاب به جنایات رژیم صهیونیستی گفت: «ما تا آخر پای این مملکت، رهبرمان و راه حق ایستاده‌ایم. فاطمه‌ها و امثال او، آینده‌سازان این سرزمین بودند. ما دعا می‌کنیم که این رژیم غاصب نابود شود و ملت‌ها از دستش آسوده شوند. این ظلم فراموش نمی‌شود.»

Simultaneously with the brutal attack of the Zionist regime on areas on the Najafabad-Isfahan road on Tuesday, June 17, Muslim Taati, one of the city's security forces, was martyred along with his family; his wife was pregnant and was martyred along with her eight-month-old fetus.

همزمان با حمله وحشیانه رژیم غاصب صهیونیستی به مناطقی در سمت جاده نجف آباد اصفهان در روز سه‌شنبه ۲۷ خردادماه، مسلم طاعتی یکی از نیروهای خدوم شهر به همراه خانواده‌اش به شهادت رسید؛ همسر وی باردار بود که به همراه جنین هشت ماهه به شهادت رسید.

Akbar Salehi, Deputy Head of Security and Law Enforcement of the Isfahan Governorate, stated: In this brutal crime that occurred last night, a pregnant woman who was only two weeks away from giving birth to her child, along with her husband, were burned to death by the child-killing Zionist regime on the way from Khomeini Shahr to Najafabad. He added: In this horrific crime, the child-killing and criminal Zionist regime unjustly and innocently martyred seven Iranian citizens, including two women, two men, two children aged 10 and 13, and an eight-month-old fetus. Citing the Isfahan Governorate Public Relations, the Deputy Head of Security and Law Enforcement of the Isfahan Governorate stated: During their aggressions against Tehran, the Zionists have repeatedly claimed that they are targeting military areas, and in fact, they have attacked people's homes, and this time, two Pride cars.

اکبر صالحی، معاون امنیتی انتظامی استانداری اصفهان اظهار کرد: در این جنایت ددمنشانه که شب گذشته اتفاق افتاد، زن بارداری که تنها دو هفته تا تولد فرزندش فاصله داشت، همراه با همسرش در مسیر خمینی‌شهر به نجف‌آباد در آتش رژیم کودک کش صهیونیستی سوختند. وی افزود: رژیم کودک‌کش و جنایتکار صهیونیستی در این جنایت وحشتناک خود هفت تن از شهروندان ایرانی شامل دو زن، دو مرد، دو کودک ۱۰ و ۱۳ ساله و یک جنین هشت ماهه را مظلومانه و بیگناه به شهادت رساند. به نقل از روابط عمومی استانداری اصفهان، معاون امنیتی انتظامی استانداری اصفهان بیان کرد: صهیونیست‌ها در جریان تجاوزهای خود به تهران بارها مدعی شده‌اند که مناطق نظامی را هدف می‌گیرند و در عمل به خانه‌های مردم و این بار به دو خودرو پراید حمله کرده‌اند.