On the morning of Saturday, May 31, when Helena Gholami's frail body could no longer bear the weight of her 5-day struggle with death, a bitter and gray morning began in Khorramabad.

Helena was martyred and her hometown is now mourning a girl who created pride with her small hands and dreamed big dreams with her big heart. Helena Gholami, an 11-year-old girl and a miniature hero who passed away in silence and disbelief, and her empty place in the hearts of her family, friends, coaches and the people of the city will remain forever.

Helena's Flight

Helena was not just a child. She was the image of hope. A symbol of the effort and determination of the new generation of girls in this land. Since childhood, she looked at the world with curious and enthusiastic eyes. She was not even five years old when she saw a friend practicing sports, a spark of interest shone in her eyes. Contrary to the expectations of her family, who until that day were strangers to the world of martial arts, Helena chose her path boldly. Her coach always said: "Helena learned the technique with just one look. Her talent was innate, but what set her apart was her perseverance and love for the sport."

In a short time, the colorful medals she had won from various competitions, domestic and even international, decorated the walls of her room. She competed in freestyle karate with adult competitors and never failed. The coaches told her of a bright future. But fate, more bitter than anything imaginable, cut the thread of this brave girl's life.

Drone hit

On Monday, the Gholami family was returning from a family trip from Tehran to Khorramabad. The trip, which was intended to rest and visit loved ones, ended in a horrific accident. Near one of the transportation axes between the provinces, two trailers were targeted by Israeli missile-launching drones. The Gholami family's car was nearby and the blast shook them violently. The car was seriously damaged and the family members were injured.

They were immediately taken to Tehran's Haftom Tir Hospital. Helena's father and siblings were treated. Her mother, who was more seriously injured, is still hospitalized. But what broke everyone's hearts was the news of little Helena's martyrdom. She passed away the next morning, before sunrise, while people were still sleeping.

Funeral of the little martyr

On Sunday morning, Helena's pure and small body is scheduled to be buried in her hometown. The city is preparing to bid a bitter farewell to its heroic daughter. People, friends, classmates, and coaches will gather to bury her with tears and respect.

Helena's Last Championship

Mr. Farashi, a close relative of the family, said in an interview with the "Haft Sobh" reporter: "Helena was an angel. She always had a smile on her face. Even in the most difficult training sessions, she did not despair. She was a sweet-spoken, lovely and very intelligent girl. Even now, when I am talking about her, I cannot believe that she is no longer with us when I remember the lovely little girl of the family."

Gholamreza Ghandipour, head of the Lorestan Karate Federation, also said: "The loss of this 11-year-old athlete is a great loss not only for the Lorestan sports community, but also for the entire country. Talents like Helena are rare. We have lost not only a champion, but also a bright future."

Ghandimur continued: "Helena won championships in freestyle disciplines as well as international competitions."

But perhaps the deepest loss is her mother's contribution. A mother still in the hospital bed, unaware that her daughter will never return to her arms. What greater grief could there be?

Helena is gone, but her smiles, her powerful screams in the ring, her image of courage, and the dreams she held will live on. A new generation of girls in this land will continue Helena’s path. A path that begins with courage, love, and belief… even if it sometimes remains unfinished.

سحرگاه شنبه ۳۱ اردیبهشت ماه وقتی بدن نحیف هلنا غلامی پس از ۵ روز دست و پنجه کردن با مرگ، تاب و توان دوام آوردن نداشت ؛ صبحی تلخ و خاکستری در خرم‌آباد آغاز شد.

هلنا به شهادت رسید و زادگاه او حالا داغدار دختری است که با دستان کوچکش افتخار آفرید و با قلب بزرگش رویاهای بلندی در سر داشت. هلنا غلامی، دختر ۱۱ ساله و قهرمان ریزنقشی که در سکوت و ناباوری رفت و جای خالی‌اش در دل خانواده، دوستان، مربیان و مردم شهر تا همیشه باقی خواهد ماند.



پرواز هلنا

هلنا فقط یک کودک نبود. او تصویر امید بود. نماد تلاش و اراده نسل جدید دختران این سرزمین. از همان کودکی، با چشمانی کنجکاو و پر از شوق، دنیا را می‌نگریست. هنوز پنج سال بیشتر نداشت که وقتی دوستی را در حال تمرین ورزش دید، برق علاقه در چشمانش درخشید. برخلاف تصور خانواده، که تا آن روز با دنیای رزمی غریبه بودند، هلنا مسیرش را با جسارت انتخاب کرد. مربی‌اش همیشه می‌گفت: "هلنا با یک بار نگاه کردن، تکنیک را یاد می‌گرفت. استعدادش ذاتی بود، اما چیزی که او را متمایز می‌کرد، پشتکار و عشقش به ورزش بود."

در مدت کوتاهی، مدال‌های رنگارنگی که از مسابقات مختلف، داخلی و حتی بین‌المللی کسب کرده بود، دیوار اتاقش را تزئین کرد. او در سبک‌های آزاد کاراته با رقبای بزرگ‌سال رقابت می‌کرد و هیچ‌گاه کم نمی‌آورد. مربیان از آینده‌ای درخشان برایش می‌گفتند. اما سرنوشت، تلخ‌تر از هر چیزی که می‌شد تصور کرد، رشته زندگی این دختر شجاع را برید.



اصابت پهپاد

در روز دوشنبه، خانواده غلامی در حال بازگشت از سفری خانوادگی از تهران به خرم‌آباد بودند. سفری که به قصد استراحت و دیدار عزیزان انجام شد، اما با حادثه‌ای هولناک به پایان رسید. حوالی یکی از محورهای مواصلاتی بین استان‌ها، دو دستگاه تریلی هدف حمله پهپادهای موشک‌انداز  رژیم صهیونیستی قرار گرفتند. خودروی خانواده غلامی در نزدیکی این محل بود و موج انفجار، آن‌ها را با شدت تکان داد. خودرو آسیب جدی دید و اعضای خانواده زخمی شدند.

بلافاصله، آن‌ها به بیمارستان هفتم تیر تهران منتقل شدند. پدر و خواهر و برادر هلنا تحت درمان قرار گرفتند. مادرش، که آسیب بیشتری دیده بود، همچنان در بیمارستان بستری است. اما آنچه قلب همه را شکست، خبر شهادت هلنای کوچک بود. او صبح روز بعد، پیش از طلوع خورشید، در حالی که مردم هنوز در خواب بودند، چشم از جهان فروبست.



تشییع پیکر شهید کوچک

قرار است صبح یکشنبه، پیکر پاک و کوچک هلنا در زادگاهش تشییع شود. شهر آماده وداعی تلخ با دختر قهرمانش است. مردم، دوستان، هم‌کلاسی‌ها، و مربیانش گرد هم خواهند آمد تا او را با اشک و احترام به خاک بسپارند.



آخرین قهرمانی هلنا

آقای فراشی، از بستگان نزدیک خانواده، در گفت‌وگویی با خبرنگار «هفت صبح» گفت: "هلنا یک فرشته بود. همیشه لبخند به لب داشت. حتی در سخت‌ترین تمرین‌ها، ناامید نمی‌شد.او دختری شیرین زبان و دوستداشتنی و بسیار باهوش بود که حتی همین الان که دارم درباره‌اش صحبت میکنم با یادآوری دخترک دوستداشتنی خانواده باورم نمی شود که او دیگر در بین ما نیست. "

غلامرضا قندی‌پور، رئیس فدراسیون کاراته لرستان نیز گفت: "از دست رفتن این ورزشکار ۱۱ ساله، نه فقط برای جامعه ورزش لرستان، بلکه برای کل کشور ضایعه‌ای بزرگ است. استعدادهایی چون هلنا نادرند. ما نه فقط یک قهرمان، بلکه آینده‌ای روشن را از دست دادیم."

قندی مور ادامه داد:"هلنا در رشته های سبک های آزادی همچنین مسابقات بین المللی کسب مقام قهرمانی داشت."

اما شاید عمیق‌ترین فقدان، سهم مادر او باشد. مادری که هنوز در بستر بیمارستان است، بی‌خبر از آن‌که دخترش دیگر هرگز به آغوشش باز نخواهد گشت. چه اندوهی سنگین‌تر از این؟

هلنا رفت، اما لبخندهایش، فریادهای پرقدرتش در رینگ، تصویر شجاعتش، و رویاهایی که در سر داشت، در یادها خواهد ماند. نسل جدیدی از دختران این سرزمین، راه هلنا را ادامه خواهند داد. راهی که از دل جسارت، عشق، و باور آغاز می‌شود... حتی اگر گاهی ناتمام بماند.