Source

آخرین قدم‌های مادر... قرار بود پایان یک سفر کوتاه، آغاز شبی آرام در کنار خانواده باشد، اما... «مریم حیدری‌پوری» ۳۷ ساله، عصر پنج‌شنبه 25 تیرماه به همراه همسر و پسر دو سال و نیمه‌اش به نام «میران»، با خودروی شخصی از روستای احمدی در بخش سیاهو به منزلشان در محله تپه‌الله‌اکبر بندرعباس بازگشت. دو دختر ۱۴ و ۱۰ ساله، از ساعتی قبل چشم‌انتظار رسیدن پدر و مادر بودند. «دریا دولتی» دخترخاله‌ی مریم، روایت آن شب را با بغض آغاز می‌کند: «فقط دقایقی کوتاه از رسیدنشان به خانه گذشته بود.» به گفته وی، مرد و زن جوان تازه از راه رسیده بودند، هنوز فرصت نکرده بودند وسایلشان را جابه‌جا کنند یا خستگی راه را از تن بیرون کنند. «میران» از مادر خواست او را به سرویس بهداشتی ببرد. مریم دست کوچک پسرش را گرفت و به حیاط رفت، کمتر از یک دقیقه از ورودشان به حیاط گذشته بود که نخستین انفجار، سکوت شب را در هم شکست. موج‌سهمگین انفجار، مادر و کودک را به زمین کوبید و شدت آن، مریم را به سمت «میران» پرتاب کرد. چند ثانیه بعد، انفجار دوم رخ داد، ترکش‌ها به مریم اصابت کرد و پسربچه نیز از ناحیه قفسه سینه، دست‌وپا به‌شدت مجروح شد. مادری که لحظاتی قبل دست فرزندش را گرفته بود، حالا در میان خون و ترکش، کنار همان کودکی افتاده بود که تمام دنیایش بود. همسر مریم که هنگام وقوع انفجار داخل خانه بود، با شنیدن صدای مهیب، خود را به حیاط رساند. آنچه مقابل چشمانش قرار گرفت، صحنه‌ای بود که هرگز از ذهنش پاک نخواهد شد، «مریم» غرق در خون بر زمین افتاده بود و «میران»، مجروح و بی‌قرار، کنار مادر دست‌وپا می‌زد. «دریا» آخرین لحظات زندگی دخترخاله‌اش را این‌گونه روایت می‌کند، همسرش او را در آغوش گرفت، مریم فقط یک نگاه به اطراف انداخت، انگار می‌خواست برای آخرین بار خانه، همسر و بچه‌هایش را ببیند... بعد آرام چشم‌هایش را بست و به درجه شهادت نائل آمد. در جریان این حادثه، به گفته مسوولان 8 نفردیگر از جمله میران نیز بر اثر موج انفجار مصدوم و برای دریافت خدمات درمانی به بیمارستان شهید محمدی بندرعباس منتقل شدند که اکنون حال عمومی میران مساعد است.