The funeral of 168 martyred students in Minab-Iran
We have felt the pain of the martyrdom of innocent children to the marrow of our bones. It is very difficult. It is very heartbreaking. It is very painful. It will never be forgotten. Whenever there is news of the killing of students, I see the bloodied girls of Seyyed al-Shohada High School. We come from the hearts of the mothers and fathers and families of these students. But I saw some Iranians smiling at the killing of students in educational centers in western Kabul, this was more painful than their killing. Because both religion, sect, language and my neighbor laughed at the spilled blood of my student brothers and sisters.

تشییع پیکر ۱۶۸ دانش آموز شهید در میناب-ایران
درد شهادت کودکان بی‌گناه را تا مغز استخوان حس کرده ایم. خیلی سخت است. خیلی دلخراش است. خیلی درد آور است. هرگز فراموش نمی‌شود. هر وقت خبری از کشته شدن دانش آموزان می‌شود، پیش چشمم دختران به خون طپیده‌ای لیسه سیدالشهدا می‌آیند. از دل مادران و پدران و خانواده‌های این دانش آموزان می‌آییم. اما بعضی ایرانی‌ها را دیدم که به کشته شدن دانش آموزان مراکز آموزشی غرب کابل تبسم می‌کردند، این دردآور تر از کشته شدن آنها بود. زیرا هم دین و هم مذهب و هم زبان و همسایه ام به خون ریخته شده ای برادر و خواهر دانش‌آموز من می‌خندید.