This martyr, who had a special devotion to the Commander of the Faithful, Hazrat Ali (AS), achieved his long-standing wish of martyrdom on June 15th in the Israeli missile attacks on Tehran. In this report, Seifullah Jalalifar, the brother of the martyr, talks about Ali Reza's lifestyle.

"He had a passionate devotion to Hazrat Ali (AS) and on this pretext, he formed a decorated group in our old neighborhood, Serah Afsariye, in the name of Agha Amir al-Momineen (AS) and gathered many young people in this group to promote Alevi culture. The moment of announcing his martyrdom
This martyred brother talks about the difficult moments of announcing the news of his brother's martyrdom to his family members, including his wife and 16-year-old daughter: "My brother's wife had learned about the attack and the martyrdom of a number of citizens through television. Of course, I did not tell her at first that Ali had been martyred. I said that Ali was injured and hospitalized; but his wife, even though she had already been inspired by the news, told me in high spirits and with a firm tone that Ali was not injured but was martyred. Of course, I did not tell my parents about the martyrdom so that they would not worry and not have problems on the way back to Tehran."

این شهید که ارادت ویژه‌ای به امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) داشت، در روز ۲۵خردادماه در حملات موشکی اسرائیل به تهران به آرزوی دیرینه‌اش یعنی شهادت رسید. در این گزارش سیف‌الله ‌جلالی‌فر برادر شهید از سبک زندگی ‌ علیرضا می‌گوید.

«عاشقانه به حضرت علی(ع) ارادت داشت و به همین بهانه در محله قدیمی‌مان سه‌راه افسریه هیئتی مزین به نام آقا امیرالمؤمنین(ع)‌ تشکیل داد و جوانان بسیاری را در همین هیئت برای‌ ترویج فرهنگ علوی دور هم جمع کرد.
لحظه اعلام شهادت
این برادر شهید از لحظات سخت اعلام خبر شهادت برادرش به اعضای خانواده از جمله همسر و دختر ۱۶ساله‌اش می‌گوید: «همسر برادرم از طریق تلویزیون از ماجرای حمله و شهادت تعدادی از شهروندان مطلع شده بود. البته من ابتدای کار به او نگفتم که علی به شهادت رسیده است. گفتم علی مجروح و در بیمارستان بستری شده؛ اما همسرش گو اینکه از قبل خبر به او الهام شده بود، با روحیه‌ای بالا و لحنی با صلابت به من گفت که علی مجروح نشده بلکه شهید شده است. البته به پدر و مادرم هم در واقع برای اینکه نگران نشوند و در مسیر بازگشت به تهران دچار مشکل نشوند خبر شهادت را ندادم.»