amiresmaeli 15wHer name was Maryam Minaei. Her body is now a living and clear testimony to one of the blackest pages of crime in the shameful book of Zionist terrorism; a crime that did not take place on the pavement of a military barracks, but on the threshold of the peace of a simple family and in the lap of a life full of maternal love. She had only seen 29 spring. She was not a soldier, her only rank was "mother". Her only badge of honor was guarding a gem called "child". All her wishes lay like a precious and unparalleled treasure in the small and warm nest of her innocent child's life. Her loving and patient hands were not open to pull the trigger, but to weave the thread of love, caress her child's cheek and build a bright future. Her big heart did not beat on the battlefield, but for an endless love for her family and the land of her ancestors.

amiresmaeli 15wنامش مریم مینایی بود. پیکرش اینک گواهی زنده و گویا بر یکی از سیاه‌ترین برگ‌های جنایت در دفتر ننگین تروریسم صهیونیستی است؛ جنایتی که نه بر سنگفرش یک پادگان نظامی که بر آستانه آرامش خانوده‌ای ساده و بر دامان زندگی‌ای سرشار از مهر مادری رقم خورد.او تنها ۲۹ بهار را دیده بود. او نظامی نبود، تنها درجه‌اش «مادر» بود. تنها نشان افتخارش نگهداری از گوهری به نام «فرزند» بود. تمامی آرزوهایش چونان گنجینه‌ای گران‌مایه و بی‌بدیل در آشیانه کوچک و گرم زندگی کودک معصومش نهفته بود. دست‌های پر مهر و صبورش نه برای فشردن ماشه که برای بافتن تاروپود محبت، نوازش گونه کودکش و ساختن آینده‌ای روشن گشوده بود. قلب بزرگش نه برای تپش در میدان جنگ که برای عشقی بی‌کران به خانواده‌اش و سرزمین آبا و اجدادی‌اش می‌تپید.