Brigadier General Mohammad Jafari, 59, was a commander of the Aerospace Force of the Islamic Revolutionary Guard Corps and a resident of the Ardehal region of Kashan. He, who was a comrade-in-arms of martyr Amir Ali Hajizadeh, was martyred during the terrorist attacks of the Zionist regime. His wife was also martyred in this attack and their child was injured. Biography of Martyr Jafari Sardar Mohammad Jafari, born in 1966, entered the fronts of the imposed war at the age of 13. After the end of the war, he officially joined the Aerospace Force of the Islamic Revolutionary Guard Corps. Martyr Jafari held various responsibilities during his service. His last position was the deputy of the Aerospace Missile Department. He was known as one of the prominent aerospace commanders, he achieved his long-standing dream and achieved martyrdom together with Brigadier General Hajizadeh. How Martyrdom Brigadier General Mohammad Jafari was martyred along with his wife in the recent attacks of the Zionist regime. His son, Alireza Jafari, was also injured in the attack and was taken to the hospital for treatment. According to the will of this martyr, his body will be buried in the holy shrine of Imamzadeh Ali ibn Baqir (AS) in Ardehal, Kashan. Details of the ceremony will be announced after the necessary arrangements are made.

سردار سرتیپ محمد جعفری ۵۹ ساله، از فرماندهان نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و از اهالی منطقه اردهال کاشان بود. او که از همرزمان شهید امیرعلی حاجی‌زاده به شمار می‌رفت، در جریان حملات تروریستی رژیم صهیونیستی به شهادت رسید. در این حمله همسر وی نیز به شهادت رسید و فرزندشان مجروح شد. بیوگرافی شهید جعفری سردار محمد جعفری، متولد سال ۱۳۴۵، از ۱۳ سالگی وارد جبهه‌های جنگ تحمیلی شد. پس از پایان جنگ، او به طور رسمی وارد نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گردید. شهید جعفری در طول خدمت خود در بخش‌های مختلفی مسئولیت داشت. آخرین سمت وی، جانشین معاونت موشکی هوافضا بود. او به عنوان یکی از فرماندهان برجسته هوافضا شناخته می‌شد به آرزوی دیرینه اش رسید و به همراه سردار حاجی زاده به فیض شهادت نائل گردید. نحوه شهادت سردار سرتیپ محمد جعفری به همراه همسرش در حملات اخیر رژیم صهیونیستی به شهادت رسید. فرزند ایشان، علیرضا جعفری، نیز در این حمله مجروح شده و برای درمان به بیمارستان منتقل گردید. بنا بر وصیت این شهید، پیکر او در آستان مقدس امامزاده علی بن باقر (ع) در اردهال کاشان تشییع و به خاک سپرده خواهد شد. جزئیات مراسم پس از برنامه‌ریزی‌های لازم اطلاع‌رسانی می‌شود.

Sardar Jafari's daughter's account of the martyrdom of her parents/At first they said the missile did not hit your house/How was the name of the Khyber-Shakan missile chosen? "Mountain of experience." This concise and useful phrase was used by Martyr General Hajizadeh when introducing Martyr General Mohammad Jafari; the same child warrior who never left the battlefield for a moment from the age of 15, when he was the commander of an anti-tank battalion during the Sacred Defense era, to the age of 59, when he became one of the determining commanders of the IRGC's aerospace force. According to the Khabar Online news agency, "The roles have changed and the story has been turned upside down. This time, I may not be able to direct the scene." This repeated whisper had become my constant companion in the moments before that meeting... I had become accustomed to sitting knee-to-knee with the families of the martyrs, in conversations with the men and women of Mospid who, years after the incident, wanted to tell me about the fruits of their lives; from the young man who, smiling, had passed by the sweets and beauties of life and voluntarily became a buyer of "Ahli min al-Asal." From the child of Noor Cheshmi who, by sacrificing himself in the way of God, had brought honor and dignity to his parents. This time, however, the roles had changed. Two young girls were sitting in front of me, who were supposed to raise the banner of the story of their martyred parents; and that too just a month after the incident! And indeed, the daughters of their father and mother left no stone unturned... According to Fars, sentence by sentence of "Fahimah and Haniya" from that passionate day, line by line of their memories of that life full of love and struggle, and moment by moment of their reserved glances and dignified smiles, was the modern interpretation of "There is no opinion except Jamila." It was as if a hand came from Karbala and placed peace and tranquility in the hearts of the beloved daughters of the Jafari family, which have responded to resentment, tears, and restlessness, and in return, firmness, smiles, and "Praise be to God" have become the seasoning of their behavior and words. Now, the daughters of the general have become the successors of the heroic father whom the cowardly enemy had failed to defeat and had been plotting to assassinate him for years. One month after the martyrdom of General Mohammad Agha Jafari , one of the proud commanders of the IRGC Aerospace Force, and his wife, martyred Fatemeh Akbari, in the criminal attacks of the Zionist regime, we were guests of Fahmia and Hania Jafari and their tender story of their heavenly parents... The "Mountain of Experience" that was the scepter in the hand of Sardar Hajizadeh "Mountain of experience." This concise and useful phrase was used by Martyr General Hajizadeh when introducing Martyr General Mohammad Jafari; the same child warrior who never left the battlefield for a moment from the age of 15, when he was the commander of an anti-tank battalion during the Sacred Defense era, to the age of 59, when he became one of the determining commanders of the IRGC's aerospace force. From that golden quote that I remember, the ice of the parliament melts automatically and the mention of the martyrs' good deeds makes "Fahimeh", the youngest daughter of the family, excited to leaf through her father's diary: "When the Iraq War against Iran began, unlike some of his peers, my father had no problem at home going to the front because my grandfather was an active revolutionary himself and had been wounded and a veteran in the struggles against the Pahlavi regime. My little uncle was also a veteran of the revolution. My father used to tell me that during the time when he was constantly at the fronts, the IRGC had taken a motorcycle for my grandfather, but he had sent it back and said: I did not send my son to the front for these things. Despite all these circumstances, sending Mohammad to the front was not that easy for the young man. My father, born and raised in Mashhad, Ardehal was in Kashan. He registered for the front from there, but due to his young age, his deployment was not approved. However, he did not despair and went through the army from the cities of Mahallat and Delijan to Khomein until he was finally able to obtain a deployment permit. From that moment on, from the time he entered the front in 1987 until his martyrdom, he did not take off his combat uniform. The story of the long list that was revealed on the day of the proposal Four years later, God provided Mohammad Agha with a companion for that long and difficult journey; a patient companion who fought alongside the tireless warrior of our story for 40 years: "My parents' life together began in 1964, in the midst of the war. When they got married, my father was 19 years old and my mother was 17 years old, and a distant relative brought them together. Mom always remembered the day of the proposal with a laugh and said: When we sat down for that famous two-person conversation, your father made a long list and began to state one by one his conditions and criteria for marriage and asked my opinion! First of all, he emphasized: My wish is to be a martyr in the way of God. I expect my wife to enter life with me with this outlook... Mom, who had a pious spirit and had memorized several parts of the Quran and participated in Quran interpretation sessions, was no stranger to these spaces, and that's how they liked each other. "Mom would joke about that memory, but she really liked Dad's work. She always admired Dad's spirit of having a purpose and plan for his life, and she advised us children to be like him." A commander who was the chef at home! "Dad helped a lot with the housework. In fact, when he was home, he never sat down at all. He was either in the kitchen washing dishes or entertaining himself with cooking." The smile of Sardar Jafari's little daughter still reveals a lot about his father's good manners: "On Thursdays and Fridays, when my sister and I would visit them, Dad would take charge of preparing the food. He always challenged himself. He liked to diversify and make us a new dish every time, with top-notch spices. In other words, he wasn't just interested in cooking, he was also skilled at it, and in addition to all Iranian dishes, he was also good at new innovative dishes. It's interesting to know that he learned everything from my mother and these cooking channels on the internet! Every week, he would poll us on how the food was. Was this better or the previous dish? "He really wanted to make the best food for us and for us to love his cooking. He didn't know that even if he made a simple half-moon, it would be the most delicious food in the world for us..." A general who was on the assassination list but no one was worried about his martyrdom! Hanieh and Fahimeh's heartfelt words about their wishes for the bodies of their parents are the introduction that I had hoped would be provided. Now that the girls have fled to Karbala on June 13, 1404, I dare myself to ask about that morning that marked the beautiful memories of the Jafari family. Once again, it is Fahimeh who takes the field and takes us to the heart of the incident with her narration: "On that strange morning, like most people in Tehran, we woke up to the sound of rocket explosions. The first thing we did was turn on the TV and our phones to see what the source of those sounds was. Of course, this situation was not new to our family. After the Zionist regime invaded the Chitgar region after Operation Sadeq Promise 2, I had become accustomed to constantly checking whether Chitgar had been hit by any sound. This constant concern was because Baba had been on the Israeli and American assassination and sanctions list for years due to his numerous trips to countries aligned with the resistance and the enemy's monitoring of his activities. This time, however, was different from the entire past year, because in the very first follow-up, I found out that Chitgar had been hit. However, I was not at all excited. This spirit was the result of Baba's constant advice, who, considering that he had always been on the battlefield and in danger for the past 40 years, had taught us to be resilient and think positively so that we would not be bothered. In this way, he wanted us not to live in constant anxiety that "Oh my God, Baba has been martyred." With this positive thinking, even that morning, even though I read on the news that Chitgar had been hit, I still told myself that military centers must have been targeted. To be sure, I called my mom, dad, and brother at 4 a.m., but even though none of them answered, I still didn't worry and went to sleep. But the story started when I woke up a few hours later and saw that no one had called me in response to those unsuccessful calls..." Safe from the news that kills hope... "We set off towards my father's house without delay. When we arrived, we were shocked for the first time. They said: Don't worry. The missile didn't hit your house. Only the blast wave caused minor injuries to your mother and brother, who were also taken to the hospital. But our worried gaze was also looking for someone else; where is Dad? Our answers were contradictory. Some said: Sardar Jafari is in the war room. Others said he is in the field. But it only took a few hours for it to become clear that none of that information was true."... It is difficult to describe the hope that was disappointed for a young girl who has seen her back burned, but Fahimeh is still patient and does not give up the banner of the martyrdom of the martyrs of authority: "We found my brother in the hospital with a leg injury, but there was no news of Mom. We gradually began to doubt that he would no longer let us rest. This time, my sister-in-law returned to Chitgar alone and made her way to the affected area, where she barely managed to enter Baba's house. It was from there that she gave us the devastating news one after the other. First, she said, "Your house was hit." On the next call, she said, "I found Baba's body." When the phone rang again, she said, "I found Mom's body." All of this happened within half an hour, and only God knows what happened to us in that hour and a half..." Don't say "Khyber", say "Khybershakan"! I ask: Did you follow the news of the war after that serious incident? The eyes of the daughter of martyr Sardar Jafari sparkle and she says in a special tone: "Yes, moment by moment. This war was actually the record of a lifetime of struggle and effort of our father and other heroes of the IRGC Aerospace Force. It was very interesting for us to see which missiles would be fired towards Tel Aviv tonight. After all, we witnessed Dad's enthusiasm for each of those missiles. Occasionally, when we would get together, he would show us short videos of missile launch tests. And you don't know with what love he talked about them. We could completely feel that he loved those missiles like his own children." Fahimeh, smiling, continues: "The night the Khyber-Shakan missiles were fired at Israel was an unforgettable night for us. That night, the memory of Baba came alive for us in a different way. I can't erase his enthusiasm for this missile from my mind. He would say, 'They had named it "Khyber," but I said that the missile that is supposed to destroy the Zionist positions should be called "Khyber-Shakan"... and this beautiful name remained in Baba's memory."

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، «نقش‌ها تغییر کرده و قصه، زیر و رو شده. این بار نکنه از عهده کارگردانی صحنه برنیام». این زمزمه پرتکرار، شده بود هم‌نفس لحظاتم قبل از آن دیدار... عادت کرده بودم در گفت‌وگو با خانواده شهدا، زانو به زانوی مردان و زنان موسپیدی بنشینم که سال‌ها بعد از واقعه، می‌خواستند برایم از حاصل عمرشان بگویند؛ از جوانی که لبخندزنان از کنار شیرینی‌ها و زیبایی‌های زندگی گذشته و داوطلبانه، خریدار «أحلی من العسل» شده بود. از فرزند نورچشمی که با جانفشانی در راه خدا، آبرو و عزت داده بود به پدر و مادر. این بار اما نقش‌ها تغییر کرده بود. دو دختر جوان در مقابلم نشسته بودند که قرار بود پرچم روایت از پدر و مادر شهیدشان را بلند کنند؛ آن هم فقط یک ماه بعد از واقعه! و الحق، سنگ تمام گذاشتند دخترهای بابا و مامان... بنابر گزارش فارس، جمله به جمله «فهیمه و حانیه» از آن روز پرالتهاب، سطر به سطر خاطرات‌شان از آن زندگی سراسر عشق و مجاهدت، و لحظه به لحظه نگاه‌های محجوبانه و لبخندهای موقرانه‌شان، تفسیر امروزیِ «ما رأیت إلّا جمیلا» بود.انگار دستی از کربلا آمده و بر قلب دختران عزیزکرده خانواده جعفری، آرامش و سکینه نشانده که بغض و اشک و بی‌قراری را جواب کرده‌اند و در عوض، صلابت و لبخند و «الحمدلله»، شده چاشنی رفتار و کلام‌شان. حالا دخترهای سردار، شده‌اند جانشین‌های خلف پدر قهرمانی که دشمن بزدل، از شکستش عاجز شده بود و سال‌ها برای ترورش نقشه داشت. یک ماه بعد از شهادت سردار «محمدآقا جعفری»، از فرماندهان سرافراز نیروی هوافضای سپاه و همسرش، شهیده «فاطمه اکبری» در حملات جنایتکارانه رژیم صهیونیستی، مهمان «فهمیه و حانیه جعفری» و روایت لطیف‌شان از پدر و مادر بهشتی‌شان شدیم... «کوه تجربه»ای که عصای دست سردار حاجی‌زاده بود «کوه تجربه». این عبارت مختصر و مفید را سردار شهید حاجی‌زاده گفته بود در معرفی سردار شهید محمد جعفری؛ همان بچه رزمنده‌ای که از 15 سالگی که فرمانده گردان ضد تانک در دوران دفاع مقدس بود تا 59 سالگی که یکی از فرماندهان تعیین‌کننده نیروی هوافضای سپاه شده بود، لحظه‌ای میدان مبارزه را ترک نکرد. از آن نقل قول طلایی که یاد می‌کنم، یخ مجلس خودبه‌خود آب می‌شود و ذکر خیر شهدا، «فهیمه»، دختر کوچک خانواده را سر ذوق می‌آورد برای ورق زدن دفتر خاطرات پدر: «جنگ عراق علیه ایران که شروع شد، بابا برخلاف بعضی هم سن و سالانش، در خانه مشکلی برای رفتن به جبهه نداشت چون پدربزرگم، خودش یکی از انقلابیون فعال بود و در مبارزات علیه رژیم پهلوی، مجروح و جانباز هم شده بود. عموی کوچکم هم، جانباز انقلاب بود. بابا تعریف می‌کرد در آن دورانی که مدام در جبهه‌ها بود، از طرف سپاه یک موتور برای پدربزرگم برده بودند اما ایشان آن را پس فرستاده و گفته بود: من پسرم را برای این چیزها به جبهه نفرستادم. با تمام این اوصاف، اعزام به جبهه برای محمد نوجوان، آنقدرها هم آسان نبود. پدرم، متولد و بزرگ‌شده مشهد اردهال در کاشان بود. از همان‌جا هم برای جبهه ثبت‌نام کرد اما به دلیل کم سن و سالی، با اعزامش موافقت نمی‌شد. با این حال، ناامید نشد و از سپاه شهرهای محلات و دلیجان تا خمین را زیر پا گذاشت تا بالاخره توانست مجوز اعزام بگیرد. دیگر از همان موقع یعنی از سال 60 که وارد جبهه شد تا زمان شهادت، لباس رزم را از تنش بیرون نیاورد.» ماجرای لیست بلندبالایی که در روز خواستگاری رو شد 4 سال بعد، خدا یک همراه برای آن سفر طولانی و سخت نصیب محمد آقا کرد؛ همسفر صبوری که 40 سال پا به پای رزمنده خستگی‌ناپذیر داستان ما جهاد کرد: «زندگی مشترک پدر و مادرم در سال 64 در بحبوبحه جنگ شروع شد. موقع ازدواج، پدرم 19 ساله و مادرم 17 ساله بودند و یک فامیلی دور، آنها را به هم رساند. مامان همیشه با خنده از روز خواستگاری یاد می‌کرد و می‌گفت: تا نشستیم برای آن صحبت دو نفره معروف، باباتون یک لیست بلندبالا درآورد و شروع کرد یکی‌یکی از شرایط و معیارهاش برای ازدواج گفت و نظر مرا پرسید! اول از همه هم تاکید کرد: آرزوی من اینه که در راه خدا شهید بشم. انتظار دارم همسرم با این نگاه، وارد زندگی با من بشه... مامان هم که روحیه مومنانه‌ای داشت و چند جزء قرآن را حفظ بود و در جلسات تفسیر قرآن شرکت می‌کرد، با این فضاها بیگانه نبود و اینطور بود که همدیگر را پسندیدند. مامان با شوخی از آن خاطره یاد می‌کرد اما حسابی از کار بابا خوشش آمده بود. همیشه این روحیه بابا را که برای زندگی‌اش هدف و برنامه داشت، تحسین می‌کرد و به ما بچه‌ها سفارش می‌کرد مثل او باشیم.» سرداری که در خانه، سرآشپز بود! «بابا، خیلی در کارهای خانه کمک می‌کرد. درواقع وقتی خانه بود، اصلا زمین نمی‌نشست. یا در آشپزخانه مشغول ظرف شستن بود یا خودش را با آشپزی سرگرم می‌کرد.» لبخند دختر کوچیکه سردار جعفری نشان می‌دهد هنوز در وصف اخلاق خوش پدر، حرف‌های ناگفته زیادی دارد: «کلا پنجشنبه جمعه‌ها که من و خواهرم مهمان‌شان می‌شدیم، بابا مسئولیت آماده کردن غذا را بر عهده می‌گرفت. همیشه هم، خودش را به چالش می‌کشید. دوست داشت تنوع به خرج دهد و هر بار غذای جدیدی برایمان درست کند، آن هم با ادویه‌های درجه یک. یعنی فقط علاقه به آشپزی نداشت بلکه در این کار، تبحر هم داشت و علاوه‌بر تمام غذاهای ایرانی، غذاهای ابتکاری جدید را هم خوب بلد بود. جالب است بدانید همه را هم از مادرم و همین کانال‌های آشپزی در فضای مجازی یاد گرفته بود!هر هفته هم، از ما نظرسنجی می‌کرد که غذا چطور بود؟ این بهتر بود یا غذای قبلی؟ واقعا دلش می‌خواست بهترین غذاها را برایمان درست کند و دستپختش را را دوست داشته باشیم. نمی‌دانست حتی اگر یک نیمروی ساده هم درست کند، برای ما خوشمزه‌ترین غذای دنیاست...» سرداری که در لیست ترور بود اما هیچ‌کس نگران شهادتش نبود! دلگویه‌های حانیه و فهیمه از آرزوهایشان برای پیکر بابا و مامان، همان مقدمه‌ای می‌شود که خدا خدا می‌کردم فراهم شود. حالا که دخترها به کربلای 23 خرداد 1404 گریز زده‌اند، به خودم جرأت می‌دهم و می‌پرسم؛ از آن بامدادی که خط کشید روی خاطرات قشنگ خانواده جعفری. باز هم این فهیمه است که میدان‌داری می‌کند و با روایتش، ما را می‌برد به دل حادثه: «در آن بامداد عجیب، ما هم مثل بیشتر مردم تهران، با صدای انفجار موشک‌ها از خواب پریدیم. اولین کاری که کردیم، سراغ تلویزیون و گوشی‌هایمان رفتیم تا ببینیم منبع آن صداها چیست. این وضعیت البته برای خانواده ما، تازگی نداشت. بعد از تجاوز رژیم صهیونیستی به منطقه چیتگر بعد از عملیات وعده صادق 2، دیگر عادت من شده بود که مرتب با هر صدایی، چک کنم چیتگر را زده یا نه. این نگرانی دائمی به این دلیل بود که بابا از سال‌ها قبل به دلیل سفرهای متعددش به کشورهای محور مقاومت و رصد فعالیت‌هایش توسط دشمن، در لیست ترور و تحریم‌های اسرائیل و آمریکا قرار گرفته بود. این بار اما با تمام یک سال گذشته، فرق داشت چون در همان پیگیری اول متوجه شدم چیتگر مورد اصابت قرار گرفته. با این حال، اصلا دلم به شور نیفتاد. این روحیه، حاصل توصیه همیشگی بابا بود که با توجه به اینکه در 40 سال گذشته همیشه در میدان جنگ و در معرض خطر بود، به ما یاد داده بود مقاوم باشیم و مثبت فکر کنیم تا اذیت نشویم. با این شیوه می‌خواست مدام در اضطراب اینکه «وای نکنه بابا شهید شده باشه»، زندگی نکنیم.با این تفکر مثبت، حتی آن سحر هم با اینکه در خبرها خواندم چیتگر را زده، باز هم با خودم گفتم حتما مراکز نظامی هدف قرار گرفته. برای اطمینان ساعت ۴ صبح با مامان و بابا و برادرم تماس گرفتم اما با اینکه هیچ‌کدام جواب ندادند، باز هم نگران نشدم و خوابیدم. اما ماجرا از وقتی شروع شد که چند ساعت بعد بیدار شدم و دیدم کسی در جواب آن تماس‌های ناموفق، به من زنگ نزده...» امان از خبرهایی که قاتل امید می‌شود... «بی‌معطلی به سمت منزل پدر راه افتادیم. آنجا که رسیدیم، اولین شوک به ما وارد شد. گفتند: خیالتان راحت باشد. موشک به خانه شما اصابت نکرده. فقط موج انفجار، باعث مجروحیت مختصر مادر و برادرتان شده که آنها را هم به بیمارستان منتقل کرده‌اند. اما نگاه نگران ما، دنبال یک نفر دیگر هم بود؛ بابا کجاست؟ جوابمان، جملات ضد و نقیضی بود. بعضی‌ها می‌گفتند: سردار جعفری در اتاق جنگ حضور دارد. برخی دیگر هم گفتند در میدان است. اما فقط چند ساعت کافی بود تا معلوم شود هیچ‌کدام از آن اطلاعات، درست نبوده»...توصیف امیدی که ناامید شد، سخت است برای دختر جوانی که داغ پشت داغ دیده اما فهیمه باز هم صبوری می‌کند و پرچم روایت مظلومیت شهدای اقتدار را زمین نمی‌گذارد: «برادرم را در حالی در بیمارستان پیدا کردیم که از ناحیه پا مجروح شده بود ولی هیچ خبری از مامان نبود. کم‌کم شکی به جانمان افتاد که دیگر نمی‌گذاشت آرام بگیریم. این بار همسر خواهرم به‌تنهایی به چیتگر برگشت و خودش را به محدوده مورد اصابت رساند و به‌سختی توانست وارد خانه بابا شود. از آنجا بود که خبرهای سنگین را یکی بعد از دیگری به ما داد. اول گفت: خانه شما رو زدن. در تماس بعدی گفت: پیکر بابا رو پیدا کردم. دوباره که گوشی زنگ خورد، گفت: پیکر مامان رو هم پیدا کردم. همه اینها در فاصله‌های نیم ساعته بود و فقط خدا می‌داند در آن یک ساعت و نیم بر ما چه گذشت...» نگویید «خیبر»، بگویید «خیبرشکن»! تا می‌پرسم: بعد از آن حادثه سنگین، اخبار جنگ را پیگیری می‌کردید؟ چشم‌های دختر شهید سردار جعفری برق می‌زند و با لحن خاصی می‌گوید: «بله، لحظه به لحظه. این جنگ، درواقع کارنامه یک عمر مجاهدت و تلاش پدر ما و سایر قهرمانان نیروی هوافضای سپاه بود. برای ما خیلی جالب بود که ببینیم امشب کدام موشک‌ها را به سمت تل‌آویو شلیک می‌کنند. آخر، ما شاهد ذوق و شوق بابا برای هرکدام از آن موشک‌ها بودیم. گهگاه که دور هم جمع می‌شدیم، فیلم‌های کوتاهی از تست پرتاب موشک‌ها برایمان می‌گذاشت. و نمی‌دانید با چه عشقی درباره آنها حرف می‌زد. کاملا احساس می‌کردیم آن موشک‌ها را مثل بچه‌هایش دوست دارد.» فهیمه لبخند برلب در ادامه می‌گوید: «شبی که موشک‌های خیبرشکن به سمت اسرائیل شلیک شد، شب فراموش‌نشدنی برای ما بود. آن شب، یاد بابا جور دیگری برای ما زنده شد. ذوقش برای این موشک از ذهنم پاک نمی‌شود. می‌گفت: اسمش را «خیبر» گذاشته بودند ولی من گفتم موشکی که قرار است مواضع صهیونیست‌ها را ویران کند، اسمش باید «خیبرشکن» باشد»... و این اسم زیبا از بابا به یادگار ماند.» 312215

According to a Hawza News Agency reporter from Kashan, the special governor of Kashan city expressed his condolences in a message on the martyrdom of Brigadier General Haj Mohammad Jafari and his beloved wife from the Ardahal region of Kashan. The text of the message is as follows: In the name of the Lord of Martyrs and the Truthful With utmost sorrow and regret over the unjust martyrdom of Brigadier General Haj Mohammad Jafari and his beloved wife, who were noble and committed figures from the Ardahal region of Kashan, in the criminal attack by the Zionist regime, I offer my condolences and sympathies to the noble people of the Ardahal region, the grieving families of these martyrs, and all the residents of the province of Kashan. Without a doubt, the efforts of this proud general and his faithful wife in the path of realizing the ideals of the Islamic Revolution and defending the oppressed will leave an eternal memory in the hearts of the people of the region and Islamic Iran. I offer my deepest condolences for this tragic loss and pray for the mercy of God and the highest ranks for those loved ones, and for the survivors, patience and reward from God Almighty. Mojtaba Ra'i, Special Governor of Kashan County It is worth mentioning that General Mohammad Jafari, one of the comrades of martyr Amir Ali Hajizadeh in the IRGC Aerospace Force, was martyred during the terrorist attacks of the Zionist regime. His wife was also martyred in this attack, and his son Alireza Jafari was also injured and is hospitalized. End of message./

به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از کاشان، فرماندار ویژه شهرستان کاشان طی پیامی شهادت سردار سرتیپ پاسدار حاج محمد جعفری و همسر گرامی ایشان از اهالی منطقه اردهال کاشان را تسلیت گفت. متن پیام بدین شرح است : بسم رب الشهدا و الصدیقین با نهایت تأثر و تأسف شهادت مظلومانه سردار سرتیپ پاسدار حاج محمد جعفری و همسر گرانقدرشان، که از چهره‌های شریف و متعهد منطقه اردهال کاشان بودند، در حمله جنایتکارانه رژیم صهیونیستی را به مردم شریف منطقه اردهال، خانواده‌های داغدار معظم این شهدا و عموم اهالی ولایت‌مدار شهرستان کاشان تسلیت و تعزیت عرض می‌نمایم. بدون تردید مجاهدت‌های این سردار سرافراز و همسر مؤمن ایشان در راه تحقق آرمان‌های انقلاب اسلامی و دفاع از مظلومان، یاد و خاطره‌ای جاودانه در دل مردم منطقه و ایران اسلامی برجای خواهد گذاشت، این ضایعه اندوهبار را از عمق جان تسلیت عرض نموده و برای آن عزیزان رحمت واسعه الهی و علو درجات و برای بازماندگان صبر و اجر از درگاه خداوند متعال مسئلت می‌نمایم. مجتبی راعی فرماندار ویژه شهرستان کاشان شایان ذکر است سردار محمد جعفری از هم‌رزمان شهید امیرعلی حاجی‌زاده در نیروی هوافضای سپاه در جریان حملات تروریستی رژیم صهیونیستی به شهادت رسید، همسر وی نیز در این حمله به شهادت رسیده و علیرضا جعفری پسر وی نیز مجروح شده و در بیمارستان بستری است. انتهای پیام./

Urgent/ Martyrdom of General Mohammad Jafari in Israeli attacks/ He was a comrade of martyr Hajizadeh General Mohammad Jafari, a comrade of martyr Amir Ali Hajizadeh, was martyred during the terrorist attacks of the Zionist regime. According to the Khabar Online news agency, based on what Tasnim has written, General Mohammad Jafari, a comrade of martyr Amir Ali Hajizadeh in the Aerospace Force of the Revolutionary Guard, was martyred during the terrorist attacks of the Zionist regime. His wife was also martyred in this attack and his son Alireza Jafari was also injured and is hospitalized.

۲۵ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۵:۱۹ فوری/ شهادت سردار محمد جعفری در حملات اسرائیل/ او از هم‌رزمان شهید حاجی‌زاده بود سردار محمد جعفری از هم‌رزمان شهید امیرعلی حاجی‌زاده در جریان حملات تروریستی رژیم صهیونیستی به شهادت رسید. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، بر اساس آنچه تسنیم نوشته است، سردار محمد جعفری از هم‌رزمان شهید امیرعلی حاجی‌زاده در نیروی هوافضای سپاه در جریان حملات تروریستی رژیم صهیونیستی به شهادت رسید. همسر وی نیز در این حمله به شهادت رسیده و علیرضا جعفری پسر وی نیز مجروح شده و در بیمارستان بستری است. خبرهای مرتبط

_ The assassination of Brigadier General Jafari and his wife in an Israeli attack: A new loss for the Iranian Guard _ Tasnim News Agency reported the martyrdom of Brigadier General Mohammad Jafari, one of the most prominent companions of the martyr Amir Ali Hajizadeh in the Iranian Guard's aerospace forces, during the recent Israeli attacks that Tehran described as terrorist. _ The agency confirmed that Brigadier General Jafari's wife was also martyred in the same attack, while his son Ali Reza Jafari was seriously injured and is currently receiving treatment in the hospital. _ The martyrdom of Jafari is a new blow to the ranks of the military elite in the Iranian Guard, especially since he was close to the martyr Hajizadeh, which raises questions about the nature of the targeting and its accuracy. _ The attack brings back to the fore the targeting of Iranian military leaders inside The country, amid mutual escalation between Iran and Israel, and Tehran's threat that this bloodshed will be met with an earth-shattering response. #Iran_Productions #Iran

_ اغتـ.يال العميد جعفري وزوجته في هـ.جوم إسـ.رائيلي: خسارة جديدة للحـ.رس الإيـ.راني_ أفادت وكالة تسنيم باسـ.تشهاد العميد محمد جعفري، أحد أبرز رفاق الشـ.هيد أمير علي حاجي زاده في القـ.وات الجوفضائية للحـ.رس الإيـ.راني، خلال الهـ.جمات الإسـ.رائيلية الأخيرة التي وصفتها طهران بالإرهـ.ابية._ الوكالة أكدت أن زوجة العميد جعفري استـ.شهدت أيضًا في نفس الهـ.جوم، فيما أُصيب نجله علي رضا جعفري بجروح خطيرة، ويتلقى حاليًا العلاج في المستشفى._ استـ.شهاد جعفري يُعد ضربة جديدة لصفوف النخبة العسـ.كرية في الحـ.رس الإيـ.راني، خاصة أنه كان مقرّبًا من الشـ.هيد حاجي زاده، ما يفتح تساؤلات حول طبيعة الاستهداف ودقّته._ الهـ.جوم يعيد إلى الواجهة استهداف القيادات العسـ.كرية الإيـ.رانية داخل البلاد، وسط تصعيد متبادل بين إيـ.ران وإسـ.رائيل، وتلويح طهران بأن هذه الدماء ستقابل بردّ مزلزل.#زاد_إيران #إيران

According to the Tasnim News Agency from Kashan, Brigadier General Mohammad Jafari, a resident of the Ardehal region of Kashan and a commander of the Aerospace Division of the Islamic Revolutionary Guard Corps, was martyred in the recent attacks by the usurping Zionist regime. In an interview with a Tasnim reporter in Kashan, Hassan Alizadeh expressed his condolences for the martyrdom of Brigadier General Mohammad Jafari and stated: Brigadier General Jafari entered the fronts of the eight years of sacred defense at the age of 13 and after that he held various responsibilities in various departments. Stating that Brigadier General Mohammad Jafari was born in 1966 and entered the Aerospace Division of the Islamic Revolutionary Guard Corps from the very beginning, he added: He was present in various departments and had numerous responsibilities, and in his last position he was the deputy deputy for the Aerospace Division of the Missile Division. The head of the Board of Trustees of the Holy Shrine of Ali bin Muhammad Baqir (AS) in Ardehal, Kashan, stated that this distinguished martyr was martyred along with his wife, and noted: The son of this distinguished martyr is also injured and is hospitalized in a medical center and is undergoing treatment. Read more: Martyrdom of 4 IRGC members in the Israeli attack on the Al-Mahdi garrison in Urmia + photos Stating that according to the will of the martyr, Brigadier General Mohammad Jafari will be buried in the Holy Shrine of Imamzadeh Ali bin Muhammad Baqir (AS) in Ardehal, Kashan, he said: The ceremony of this distinguished martyr will be announced after the plans are made. End of message/801

به گزارش خبرگزاری تسنیم از کاشان، سردار سرتیپ محمد جعفری از اهالی منطقه اردهال کاشان و از فرماندهان هوافضا سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در حملات اخیر رژیم غاصب صهیونیستی به درجه رفیع شهادت نائل شد. حسن علی‌زاده در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در کاشان، ضمن عرض تسلیت شهادت سردار سرتیپ محمد جعفری اظهار داشت: سردار جعفری از 13 سالگی وارد جبهه‌های هشت سال دفاع مقدس شد و پس از آن نیز در بخش‌های مختلف مسئولیت داشت‌. وی با بیان اینکه سردار سرتیپ شهید محمد جعفری متولد 1345 و از همان ابتدا وارد هوافضا سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد، افزود: وی در بخش‌های مختلف حضور داشت و مسئولیت‌های متعددی داشت و در آخرین سمت جانشین معاونت موشکی هوافضا را برعهده داشت. رئیس هیئت امنا آستان مقدس علی بن محمد باقر(ع) اردهال کاشان با بیان اینکه این شهید سرافراز همراه با همسر خود به شهادت رسید، خاطرنشان کرد: فرزند این شهید والامقام نیز مجروح و در مرکز درمانی بستری و در حال درمان است. بیشتر بخوانیدشهادت 4 پاسدار در حمله اسرائیل به پادگان المهدی ارومیه+عکس وی با بیان اینکه بنا به وصیت شهید سردار سرتیپ محمد جعفری در آستان مقدس امامزاده علی بن باقر(ع) اردهال کاشان تشییع و به خاک سپرده می‌شود، گفت: مراسم این شهید والامقام پس از برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته اطلاع‌رسانی می‌شود. انتهای پیام/801

Breaking News of the Martyrdom of General Mohammad Jafari in the Israeli Attack on Iran / Who was General Mohammad Jafari? General Mohammad Jafari, a comrade of martyr Amir Ali Hajizadeh, was martyred during the terrorist attacks of the Zionist regime. Economy Page -  According to what Tasnim has written, General Mohammad Jafari, a comrade of martyr Amir Ali Hajizadeh in the Aerospace Force of the Revolutionary Guard, was martyred during the terrorist attacks of the Zionist regime.  His wife was also martyred in this attack and his son Alireza Jafari was also injured and is hospitalized.

خبر ​فوری از شهادت سردار محمد جعفری در حمله اسرائیل به ایران / سردار محمد جعفری که بود؟ سردار محمد جعفری از هم‌رزمان شهید امیرعلی حاجی‌زاده در جریان حملات تروریستی رژیم صهیونیستی به شهادت رسید. صفحه اقتصاد -  بر اساس آنچه تسنیم نوشته است، سردار محمد جعفری از هم‌رزمان شهید امیرعلی حاجی‌زاده در نیروی هوافضای سپاه در جریان حملات تروریستی رژیم صهیونیستی به شهادت رسید. همسر وی نیز در این حمله به شهادت رسیده و علیرضا جعفری پسر وی نیز مجروح شده و در بیمارستان بستری است.